Fryderyk Wilhelm I - panowanie i reformy

Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern panował w Prusach pomiędzy rokiem 1713 a 1740. Za jego czasów Prusy były jeszcze państwem względnie młodym, świeżo co utworzonym z połączenia dwóch terytoriów należących do Hohenzollernów – Brandenburgii i Prus Książęcych. To właśnie Fryderyk Wilhelm I położył podwaliny pod późniejszą wielkość Prus.

Jest on nazywany „królem – sierżantem”, ze względu na swoje zamiłowanie do armii i wojskowego drylu. Naczelną cechą jego polityki było wzmacnianie armii, kosztem innych wydatków państwowych, a nawet własnego komfortu. Fryderyk Wilhelm starał się znajdować oszczędności wszędzie, ograniczył m.in. wydatki dworu królewskiego do minimum. Większą część budżetu państwa pochłaniała armia. Wprowadzony w 1721 roku obowiązek odbycia służby wojskowej pozwolił na znaczne zwiększenie możliwości mobilizacyjnych armii. Całe państwo zostało podzielone na kantony, z których to dokonywano poboru. Szlachta pruska była, podobnie jak w Rosji Piotra Wielkiego, zobowiązana do służby wojskowej. Większość urzędników państwowych musiało albo należeć czynnie, albo być weteranami armijnymi. Stąd też mówi się często, że za panowania Fryderyka Wilhelma I Prusy były państwem przypisanym do armii, a nie na odwrót. Mimo to w czasie swojego panowania Fryderyk Wilhelm nie toczył prawie wojen, poszerzając swoje tereny tylko o Szczecin i Pomorze Zachodnie, zdobyte na Szwedach w końcowym etapie Wielkiej Wojny Północnej.

Oprócz swoich militarnych zapędów Fryderyk Wilhelm był również dobrym administratorem. Utworzył on w 1723 Generalny Dyrektoriat sprawujący funkcję zarządcy terytorium królestwa. Utworzono także w 1728 roku Ministerstwo Gabinetowe - organ odpowiedzialny za politykę zagraniczną i Ministerstwo Sprawiedliwości. W wyniku reformy administracyjnej kraj podzielono na okręgi, zarządzane przez Kamery Wojny i Domen. Król aktywnie popierał również rozwój manufaktur i handlu, jednakże nie cenił sobie nauki ani sztuki. Był człowiekiem na wskroś praktycznym.

Działania Fryderyka Wilhelma przygotowały jego synowi, Fryderykowi II, możliwość zarządzania silnym, sprawnym i mającym ogromny potencjał państwem, gotowym do walki o dominację w Europie.

Polecamy również:

  • Powstanie i rozwój terytorialny Królestwa Prus

    W roku 1525, w następstwie hołdu pruskiego i sekularyzacji zakonu krzyżackiego przez Albrechta Hohenzollerna, dawne państwo zakonne przekształciło się protestanckie Prusy Książęce, podporządkowane Rzeczpospolitej. Były wielki mistrz był założycielem nowej dynastii w Prusach, władców już nie duchowych, a... Więcej »

  • Fryderyk II Wielki - biografia, osiągnięcia, przydomek

    Fryderyk II objął rządy w państwie pruskim 1740 roku i sprawował je przez 46 lat. Był on jednym z dwóch, obok swojego ojca, Fryderyka Wilhelma I, twórców potęgi państwa pruskiego, wyprowadzając je na czoło wyścigu europejskich potęg. Więcej »

  • Reformy Fryderyka II Hohenzollerna

    Fryderyk II Wielki był, w przeciwieństwie do swojego ojca, bardziej człowiekiem Oświecenia, niż wojskowym. Był nazywany przez to „królem – filozofem”. Nie znaczy to, że nie potrafił prowadzić sprytnej polityki zagranicznej, ani że nie był zdolnym administratorem. Wręcz przeciwnie – to... Więcej »

  • Wojny śląskie w XVIII w. - przyczyny, przebieg, skutki

    Fryderyk II Wielki posiadał odziedziczone po ojcu państwo o ogromnych możliwościach mobilizacyjnych, sprawnej armii i finansach, pozwalające pokusić się o poszerzenie swojego terytorium siłą. Władca pruski łakomym wzrokiem spoglądał na bogate tereny Śląska, należące w owym momencie do Austrii. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
XD
lol • 2021-02-28 10:48:34
lubie placki
smn44 • 2021-02-27 16:10:55
Fajne.
Moper • 2021-02-27 14:21:53
dfghjk
zhjbh • 2021-02-27 13:45:38