Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Drgania wymuszone i rezonans

Ostatnio komentowane
false
h4h4 • 2019-02-22 17:29:50
Bardzo mi pomogło.
anonim • 2019-02-22 15:25:42
Księdzu lidliwski, nie masz uprawnień!!! Asia niestety nadal jesteś skazana na Igorka!...
ksiądz • 2019-02-22 18:10:43
moja nauczycielka jest lepsza
toy • 2019-02-21 17:51:28
Słabo :/
K. • 2019-02-21 17:51:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Z omówionych wcześniej przykładów ciał wykonujących drgania harmoniczne wynika, że każdy układ ma charakterystyczny dla siebie okres drgań (T),  a więc i częstotliwość (f), gdyż:

f= \frac{1}{T}
 

Częstotliwość drgań własnych układu (f0) może zależeć m.in. od takich wielkości jak:  masa, moment bezładności, długość czy współczynnik sprężystości.

Jeżeli oscylator harmoniczny jest pobudzany do drgań siłą, która jest okresowo zmienna, to porusza się on wówczas z częstotliwością wymuszenia (f). W takim przypadku amplituda drgań (A) silnie zależy od częstotliwości. Jeżeli częstotliwości zmian siły wymuszającej drgania jest równa częstotliwości drgań własnych układu (f = f0), to amplituda osiąga wartość maksymalną – mamy wówczas do czynienia ze zjawiskiem rezonansu.

Cechą charakterystyczną rezonansu jest wyjątkowo intensywne pochłanianie energii, będącej wynikiem pracy wykonywanej przez siłę wymuszającą drgania układu.

Najprostszym przykładem rezonansu jest huśtawka, wprawiana w ruch harmoniczny stosunkowo niewielką siłą i mimo to osiągająca dużą amplitudę drgań. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy pchnięcia huśtawki następują zawsze w kierunku zgodnym z jej ruchem oraz gdy ich częstotliwość jest zgodna z częstotliwością ruchu własnego huśtawki.

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =