Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Drgania wymuszone i rezonans

Ostatnio komentowane
lolxd
lala • 2019-11-15 15:29:35
xD
grushacz • 2019-11-14 18:25:57
JA.WŁAŚNIE.POPEŁNIŁAM. GRZECH.I.OPRAZIŁAM.PANA.BOGA.EWCIA
EWCIA • 2019-11-14 18:00:08
Świetna analiza.
Łukasz • 2019-11-13 21:19:50
XD
XD • 2019-11-13 17:25:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Z omówionych wcześniej przykładów ciał wykonujących drgania harmoniczne wynika, że każdy układ ma charakterystyczny dla siebie okres drgań (T),  a więc i częstotliwość (f), gdyż:

f= \frac{1}{T}
 

Częstotliwość drgań własnych układu (f0) może zależeć m.in. od takich wielkości jak:  masa, moment bezładności, długość czy współczynnik sprężystości.

Jeżeli oscylator harmoniczny jest pobudzany do drgań siłą, która jest okresowo zmienna, to porusza się on wówczas z częstotliwością wymuszenia (f). W takim przypadku amplituda drgań (A) silnie zależy od częstotliwości. Jeżeli częstotliwości zmian siły wymuszającej drgania jest równa częstotliwości drgań własnych układu (f = f0), to amplituda osiąga wartość maksymalną – mamy wówczas do czynienia ze zjawiskiem rezonansu.

Cechą charakterystyczną rezonansu jest wyjątkowo intensywne pochłanianie energii, będącej wynikiem pracy wykonywanej przez siłę wymuszającą drgania układu.

Najprostszym przykładem rezonansu jest huśtawka, wprawiana w ruch harmoniczny stosunkowo niewielką siłą i mimo to osiągająca dużą amplitudę drgań. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy pchnięcia huśtawki następują zawsze w kierunku zgodnym z jej ruchem oraz gdy ich częstotliwość jest zgodna z częstotliwością ruchu własnego huśtawki.

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =