Erich Fromm, Ucieczka od wolności – streszczenie - strona 3

najpierw z plemienia, potem ze stanu, i tak dalej.

Podsumowując rozważania, autor pisze, że ludzka natura nie jest mu biologicznie przyrodzona, ale została wytworzona w toku ewolucji, podlega określonym mechanizmom. Człowiek, który coraz bardziej wyodrębniał się z natury i społeczeństwa stanął przed wyborem między złączeniem się ze światem w akcie miłości a stworzeniem więzi dezintegrującej osobowość. Uciekając od wolności człowiek rezygnuje z własnego „ja”, wtapiając się w coś lub kogoś innego. W ten sposób rekompensuje sobie odczuwalny brak siły.

Ludzka natura podporządkowana jest także mechanizmowi dominacji oraz podporządkowywania się – Fromm nazywa go sadomachizacją. We współczesnym świecie dochodzi do automatyzacji jednostki, które wzmaga jego poczucie niepewności. Kolejnym mechanizmem jest destruktywność – człowiek niszczy świat by nie czuć się słabszym i gorszym od niego. Istnieje również mechaniczny konformizm czyli przyjęcie wzoru osobowości proponowanego przez kulturę.

Na przykładzie Adolfa Hitlera Erich Fromm analizuje charakter osobowości autorytarnej i jej oddziaływanie na społeczeństwo. Masy społeczne porównuje autor do kobiety i przypisanej jej, naturalnej uległości. Natomiast jednostka rządząca wykorzystuje słabe i marne sposoby na uzyskanie poczucia władzy i autorytetu np. Hitler wolał zrobić karierę polityczną w słabszej partii by szybciej móc przejąć rządy.

Najważniejszym przesłaniem tekstu Ericha Fromma jest apel, a właściwie wyrażona nadzieja, że ludzie zauważą, że nie da się uciekać przed lękiem popadając w obłęd i wariactwo, i że chętnie będą poddawać się w tym kontekście leczeniu psychoanalitycznemu.

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
Pozdro
Kks • 2020-09-30 20:38:18
elo elo
eloelo • 2020-09-30 17:38:43
fajne
siema • 2020-09-30 17:25:21
ukvhgj n
bvjhn • 2020-09-30 16:14:26
1
B • 2020-09-30 14:36:33