Smutno mi, Boże – interpretacja i analiza - strona 2

piękny w legendzie”. Mowa zatem o romantycznym micie ojczyzny jako raju utraconego, który nie miał wiele wspólnego z rzeczywistością. Istotą owej legendy jest bowiem idealizacja ojczyzny pozbawiona realnego spojrzenia na rzeczywistość. Podmiot wyznaje również, że nikt go nie wypytywał szyderczo o jego „dziadów, którymi się szczyci”. Pojawia się tu aluzja do żydowskiego pochodzenia Słonimskiego i obecnych w Polsce postaw antysemickich.

Ojczyzna jako obczyzna

Główną opozycją zarysowaną w wierszu jest kontrast pomiędzy ojczyzną a obczyzną. Paradoksalnie jednak to, co obce i wrogie zostaje usytuowane w przestrzeni rodzimego kraju. Osoba mówiąca w tekście nie ma żadnych dobrych wspomnień związanych z Polską. Jest tu traktowany jako ktoś obcy, dlatego nikt nie czeka na poetę i nie wyjdzie na jego powitanie. Jednocześnie jednak to właśnie ojczysta ziemia jest obiektem wielkiej, wręcz namiętnej miłości podmiotu. Mamy tu zatem do czynienia ze swoistą dialektyką patriotyzmu i kosmopolityzmu. Obie te postawy są bliskie podmiotowi, który chce być obywatelem świata, ale jednocześnie ma świadomość własnych korzeni i historii.

Słonimski pokazuje patriotyzm trudny, pozbawiony lukru i mitycznej

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 3 =
Ostatnio komentowane
co
xd • 2020-10-30 09:40:54
Dobrze opisane jednak brakuje w środkach stylistycznych epitetu
User532750214 • 2020-10-30 09:18:09
gupi
lolxd • 2020-10-30 09:11:44
Stary siedzi na wersalce i...
Stary • 2020-10-29 19:18:40
good!
g00dguy • 2020-10-29 18:59:42