Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzeźba rokokowa i rzemiosło artystyczne - cechy, przykłady dzieł i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Chcesz się bezpłatnie nauczyć języka angielskiego? Zgłoś się na kurs języka angiel...
Bezpłatne szkolenia • 2018-07-13 09:15:31
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
mega
Zuza • 2018-06-06 17:25:41
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Charakterystyczne dla rokoka tendencje estetyczne w rzeźbie pojawiały się stosunkowo późno i nigdy całkowicie nie wyparły klasycyzmu. We Francji, kolebce nowego nurtu, rzeźbę rokokową datuje się dopiero na lata 60. XVII wieku.

Guillaume Coustou, Maria Leszczyńska jako Junona
Guillaume Coustou, Maria Leszczyńska jako Junona (1731)

Rzeźba rokokowa to przede wszystkim małe formy – dzieła wykonane w kamieniu, drewnie i z porcelany. Służyły one głównie wystrojowi wnętrz i ogrodów. Ze względu na swoją frywolność i zamiłowanie do erotycznej tematyki niewiele jest przykładów rokokowych rzeźb sakralnych. Na twórców tego okresu duży wpływ wywarł dorobek Berniniego, zachwycano się dynamizmem jego prac i silną ekspresją. Jednym z twórców hołdujących rokokowej estetyce był Guillaume Coustou, autor m.in. posągu Junony, będącej w rzeczywistości podobizną Marii Leszczyńskiej.

Edme Bouchardon, uczeń Coustou, tworzył głównie w stylu klasycystycznym, choć w niektórych pracach można doszukać się wpływów rokoka („Amor wycinający łuk z maczugi Herkulesa”). Także Jean-Baptiste Pigalle zwrócił się w stronę klasycyzmu, ale w jego wczesnych pracach dominuje rokoko („Wenus”, „Merkury”, popiersie madame de Pompadour).

Wiele niewielkich form stworzył Etienne Maurice Falconet, autor zarówno marmurowych grup rzeźbiarskich,

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =