Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Architektura rokokowa - cechy, przykłady i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Santokiem nie Sanokiem jedna litera, kilkaset km różnicy ;)
Tygrys • 2018-11-15 20:05:01
a gdzie som odpowiedzi do tego tekstu ?
Ernest • 2018-11-15 07:27:17
dobrze ale żeby to było bardziej wyraziście lepiej by było.
lolek • 2018-11-15 06:02:14
W przykładzie A jest błąd: Wynik to x^2+4x+19 R=83
b1nd • 2018-11-13 19:33:58
praca nie na temat karolino szwajko
huba buba • 2018-11-13 19:36:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Architektura rokokowa w pierwszym stadium swojego rozwoju zdominowała wnętrza budynków. Budowle wznoszono nadal w stylu klasycystycznym lub późnobarokowym, jednak wnętrza dekorowano z rokokową subtelnością. Pompatyczność, demonstracyjny przepych zastąpiło wyrafinowanie, dążenie do kameralności i przytulności. Ściany dzielono falistą linią, ozdabiano panneaux i lustrami.

Dominowały barwy pastelowe, dekoracje wprowadzały do wnętrz asymetrię i egzotykę. Dużą popularnością cieszył się motyw roccaille przypominający muszę (stąd nazwa stylu – rokoko), a także płomienie, kwiaty, owoce i rozmaite motywy roślinne. Powodzeniem cieszyły się także motywy chińskie, japońskie i tzw. singerie, czyli ozdoby z małpami. Meble często miały faliste nogi i brzegi, zdobione były intarsją lub inkrustacją, krzesła zaś obijano pastelowymi materiałami.

Buduar w pałacu w Nieborowie
Buduar w pałacu w Nieborowie (styl neorokoko)

 

Budowle tworzone w stylu rokokowym wyróżniały się mniejszymi rozmiarami, delikatnością i asymetrią. W większym stopniu dbano o wygodę mieszkańców. Niewielkie wille mieściły apartamenty pani i pana domu. Między salonem a sypialnią usytuowany był buduar – pokój na wpół oficjalny, pozwalający pani domu wykonywać codzienne zajęcia, np. czytać korespondencję i

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =