Daniel Naborowski, Róża – analiza i interpretacja - strona 2

utwór podmiot prowadzi dwojaką narrację. Z jednej strony co chwile odwołuje się bezpośrednio do hetmana Radziwiłła i są to głównie życzenia pomyślności dla swojego dobroczyńcy:

Ta róża, która mi się wśród zimy rozwiła,
daj ci, książę, wesołej wiosny gońcem była,
w którejś bodaj prowadził nieskrócone lata
i w pociechach bez smutku tu zażywał świata.

ale przemawia także do zbiorowego odbiorcy – w tych wypowiedziach mówiący umieszcza ogólne prawdy życiowe oraz porady, związane z jak najlepszym przeżyciem danego człowiekowi czasu. W szczególny sposób podmiot podkreśla refleksje dotyczące przemijalności świata doczesnego i w tym kontekście róża staje się symbolem ulotności i nietrwałości.

Polecamy również:

  • Róża - treść wiersza

    Różą, mrozem spłodzoną Tryjonu zimnego,miej, książę, za kolędę od sługi swojego.Przed wiosną, przed Zefirem Muza ją rozwiłai mały dar za wielki tobie poświęciła.Godna rymu jest róża: sam Tytan, gdy wschodzi, Więcej »

  • Róża - treść wiersza

     Różą, mrozem spłodzoną Tryjonu zimnego, miej, książę, za kolędę od sługi swojego. Przed wiosną, przed Zefirem Muza ją rozwiła i mały dar za wielki tobie poświęciła. Godna rymu jest róża: sam Tytan, gdy wschodzi, różaną twarz podaje, lubo też... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 3 =
Ostatnio komentowane
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46
XD
Xd • 2021-10-15 13:34:06
Es
Olek • 2021-10-15 13:30:44