Arystoteles, Poetyka – streszczenie

Swoje rozważania w Poetyce Arystoteles opiera na dwóch zasadniczych elementach: wyłożeniu tezy oraz jej uzasadnieniu poprzez przytoczenie przykładów literackich pochodzących ze starogreckich tragedii.

Pierwszym tematem poruszonym przez filozofia jest poezja, którą definiuje jako naśladownictwo (gr. mimesis). Poezja zasadza się na rytmie, słowie oraz melodii. Samo napisanie słowa nie czyni go jeszcze poezją – konieczne jest również wystąpienie pozostałych składników. Jako przykłady poetyckie podaje autor komedię, tragedię czy dytyramb. W poezji możemy odnaleźć ludzi, którzy są źli, dobrzy, lub podobni do nas. Tak naprawdę poezja powstaje z ludzkiej potrzeby i radości powtarzania tego, co człowiek dostrzega w otaczającej go rzeczywistości, w naturze. Niektórzy twórcy mają tendencję do tworzenia tragedii (ci, którzy są pesymistami), a niektórzy komedii (ci, z większym poczuciem humoru). Arystoteles wspomina Homera zarówno jako twórcę poważnego, jak i autora, który przyczynił się do powstania komedii.

W następnych fragmentach Arystoteles próbuje zdefiniować tragedię – jest to naśladowanie poważnego wątku, z wykorzystaniem ozdobnego języka i przedstawione w dramatycznej formie. Każda tragedia

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 3 =
Ostatnio komentowane
dobre to
Kamil • 2020-10-27 19:39:34
4+1=5
barbara • 2020-10-27 18:44:29
gfdfkhfh
bvhf • 2020-10-27 17:19:59
gh
yt • 2020-10-27 11:46:30
Acha
Irena • 2020-10-27 10:11:29