Arystoteles, Retoryka – streszczenie

Traktat Arystotelesa dotyczący zagadnień retorycznych powstawał początkowo jako luźne notatki uczonego w trakcie jego pobytu w Akademii Platońskiej. Ostatecznie powstanie dzieła datuje się na 330 rok p.n.e. Utwór składa się z trzech części.

W pierwszej filozof przedstawia sposób w jaki rozumie pojęcie retoryki. Uważa, że jest to sztuka posługiwania się słowem, ma charakter praktyczny. Stanowi również system zasad argumentowania swoich racji i przekonań. Co ciekawe, Arystoteles odrzuca koncepcje retoryki jako metody namawiania, przekonywania do czegoś. Pomaga ona raczej odkrywać rzetelne i wiarygodne argumenty które nie do każdego jednak muszą docierać.

Retoryka spełnia swoja funkcję poprzez rozwijanie u ludzi umiejętności rozumowania i wyrażania myśli. Uczony wymienia dwie podstawowe kategorie narzędzi przekonywania:

- środki zewnętrzne (zeznania, przysięgi etc.)

- środki związane ze sztuką wymowy (uwiarygadniające argumentację retoryczną)

oraz następujące rodzaje tych środków:

- zależne od charakter mówcy

- zależne od nastawienia słuchaczy

- zależne od istoty i przeznaczenia mowy

W odniesieniu do wymienionych narzędzi Arystoteles wyróżnia kilka rodzajów mowy:

1. Mowa doradcza

Inaczej mówiąc polityczna,

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 4 =
Stary
2020-10-22 09:20:12
Bardzo ladne tekst. Radzam. przeczytac
Ostatnio komentowane
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46
XD
Xd • 2021-10-15 13:34:06
Es
Olek • 2021-10-15 13:30:44