Ojciec Goriot - streszczenie - strona 5

drzwiach dowiedział się, że z Goriotem jest źle. Bianchon mówi, że starzec wychodził do miasta rano, co znacznie pogorszyło jego stan. Goriot przyznaje się Rastignacowi, że była u niego pani de Restaud prosić o pieniądze na suknię. Poszedł więc sprzedać swoje ostatnie rzeczy.

Następnego dnia Eugeniusz dostaje od Delfiny list przypominający mu o balu. Odpisuje, że stan jej ojca jest bardzo ciężki i oczekuje na lekarza. Gdy stawił się wieczorem u Delfiny, kobieta w ogóle nie chciała słyszeć o ojcu. Popędzała Eugeniusza, by szybko się ubierał, bo się spóźnią. Powiedziała, że po balu odwiedzi ojca.

Na balu rzeczywiście był cały Paryż. Pośrodku sali stała hrabina, przyjmując gości. Nie okazywała po sobie dramatu, który przeżywała. Zachowywała się jak zawsze. Poprosiła Eugeniusza, by pojechał do pana d’Ajudy i odebrał wszystkie jej listy. Chłopak udał się po nie niezwłocznie. Gdy wrócił, hrabina płakała. Wrzuciła skrzynkę z listami do ognia i powiedziała Eugeniuszowi, że wyjeżdża. Po zakończonym balu hrabina wręcza chłopakowi szkatułkę, w której trzymała rękawiczki – jako gest przyjaźni. Przychodzi też księżna de Langeais i okazuje przyjaciółce szczere współczucie.

Koło godziny piątej, wsadziwszy hrabinę do powozu, Eugeniusz wraca do pensjonatu. Bianchon powiedział mu, że Goriota nie da się już uratować.

Następnego dnia Rastignac czuwał przy łożu umierającego. Goriot, gdy tylko się ocknął, od razu zaczął wypytywać o córki i bal. Ciągle o nich mówił, prosił, by przyszły się z nim pożegnać. Rastignac zastawił zegarek, żeby zapłacić za lekarstwa, a później pojechał sprowadzić kobiety. Do domu de Restaud w ogóle nie chciano go wpuścić, wreszcie hrabia oznajmił, że nie obchodzi go, co dzieje się z Goriotem, a jego żona musi dopełnić obowiązków wobec niego i dzieci. Dopiero gdy to zrobi, będzie mogła przyjść. Rastignac, widząc Anastazję w bardzo złej kondycji, odszedł bez słowa. U Delfiny dowiedział się, że jest chora, ale wreszcie zdecydowała się, że pojedzie. Jednak nie dotarła na miejsce. Przyszła tylko pokojówka, która oznajmiła, że do jej pani przyszedł lekarz, gdyż jej stan się pogorszył. Przyszła wreszcie pani de Restaud, ale w momencie, gdy Goriot konał i nic już nie docierało do niego. Klęczała przed łożem ojca i błagała go o wybaczenie. Gdy starzec umarł, zemdlała.

Rastignac i Bianchon zajmują się pogrzebem. Nikt z rodziny Goriota nie przysyła żadnych pieniędzy, pogrzeb jest więc niezwykle skromny. Biorą w nim udział tylko Eugeniusz i służący Krzysztof. Jednak w chwili, gdy umieszczano trumnę w karawanie, pojawiły się dwie karety ozdobione herbami... puste – jedna hrabiego de Restaud, druga barona de Nucingen. Przyłączyły się do orszaku i odprowadziły kondukt na cmentarz. Gdy uroczystość się kończy, Eugeniusza nie stać nawet na napiwek dla grabarzy, musi pożyczyć od Krzysztofa.

Gdy Eugeniusz zostaje sam, obejmuje wzrokiem Paryż. Patrzy na miejsce między placem Vendome a kopułą Inwalidów, gdzie żyją wyższe sfery, do których chciał się dostać. „Teraz się spróbujemy!” – mówi, rzucając wyznanie temu światu. Wybiera się na obiad do pani de Nucingen.

Polecamy również:

  • Ojciec Goriot - plan wydarzeń

    1. Opis mieszkańców pensjonatu pani Vauquer i samego pensjonatu 2. Eugeniusz idzie na bal do hrabiny de Beauseant, poznaje na nim Anastazję de Restaud 3. Wizyta w domu hrabiny de Restaud zakończona faux pas Eugeniusza. Więcej »

  • Ojciec Goriot - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    „Ojciec Goriot” powstał w 1834 roku. Książka ukazała się drukiem rok później. Dzieło wchodzi w skład cyklu kilkudziesięciu powieści Balzaca określanych mianem „Komedii ludzkiej”. Więcej »

  • Ojciec Goriot - bohaterowie

    Eugeniusz de Rastignac - 21-letni student prawa, pochodzi ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Przyjeżdża do Paryża na studia, a także zrobić karierę w światku towarzyskim. Gdy poznaje swoją daleką kuzynkę, panią de Beauseant, uświadamia sobie, że dobre urodzenie nic nie znaczy, jeśli nie ma się pieniędzy. Dzięki... Więcej »

  • Ojciec Goriot - problematyka

    Balzac pisząc swoją powieść, był świadom, że tworzy nowy typ literatury, nieznany wówczas w tradycji francuskiej. Stwierdzając, że jego utwór nie jest zmyślonym romansem, odcina się od popularnej wówczas powieści sentymentalnej, awanturniczej oraz powieści grozy. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Ani słowa o czworościanie którego krawędzie, powierzchnie i objętość - są wyrażon...
• 2024-03-04 21:58:56
takie łątwe
• 2024-03-04 15:46:48
"Mianem libertarianizmu zwykło się nazywać najbardziej radykalny nurt liberalizmu." No...
• 2024-03-01 10:11:23
Super i MEGA pomocne!
• 2024-02-28 10:18:34
joł joł jowisz najwiekszy olbrzym gazowy 5 od słonca na pewno nie przeoczysz choć mooj...
• 2024-02-27 14:59:44