Bohema (cyganeria artystyczna) - definicja, przedstawiciele, charakterystyka - strona 3

ta słynęła z nadużywania alkoholu i łamania norm obyczajowych. Prowokacja budowała w istotnej części ich wizerunek, w tym towarzystwie pogardzano stabilizacją, zapobiegliwością, schematami i konwenansami. Głośne nieraz zachowanie krakowskiej cyganerii wpisało się jednak dość dobrze w ówczesny koloryt miasta i nie budziło taż takiego zgorszenia, jak mogli oczekiwać zainteresowani.

Niektórzy z artystów skupionych wokół Przybyszewskiego należeli później do cyganerii „Zielonego Balonika”. Była to elitarna grupa, której prowokacje dotyczyły węższego grona wybranych starannie odbiorców.

Wspomnieć należy też o cyganerii bronowickiej, skupionej wokół Włodzimierza Tetmajera i Lucjana Rydla. Ich odmienność polegała na naśladowaniu prostego życia ludności wiejskiej. W świecie inteligencji była to swego rodzaju maniera, przejaw buntu wobec „mieszczańskości”.

Cyganeria jako sposób na życie, element młodopolskiego życia kulturalnego stała się również istotnym tematem literackim. Pojawia się np. w: „Próchnie” Wacława Berenta, „W sieci” J.A. Kisielewskiego, trylogii „Dzieci Szatana”, „Homo sapiens”, „Synowie ziemi” Stanisława Przybyszewskiego, „Aniele śmierci” K. Tetmajera czy „Chimerze” T. Jaroszyńskiego.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 1 =
Ostatnio komentowane
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02
Dziękuję :)
:) • 2021-10-19 17:04:53
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46
@12345 - dziękujemy za zauważenie błędu, został już poprawiony. Pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-10-15 09:57:56