Polityka wewnętrzna i zagraniczna Zygmunta Augusta

Ostatni król Polski z dynastii Jagiellonów – Zygmunt II August (1520 – 1572), w wieku zaledwie dwóch lat został uznany za spadkobiercę Wielkiego Księstwa Litewskiego. Na króla Polski został koronowany w roku 1530 – jeszcze za życia swojego ojca Zygmunta I Starego.

Zygmunt II August – Polityka Wewnętrzna

Podobno już od najmłodszych lat Zygmunt August przejawiał wyjątkowe zdolności administracyjne. Oprócz uprzywilejowanej ówcześnie szlachty, młody władca dostrzegał również znaczenie pozostałych stanów w państwie polskim.

Zygmunt August stworzył ponadto własne stronnictwo polityczne, za sprawą nadanych urzędów oraz królewszczyzn. W ówczesnym czasie jego najbliższym współpracownikiem był Mikołaj Rudy Radziwiłł – brat drugiej żony króla Barbary.

W swoich dążeniach planował przede wszystkim zredukować znaczenie sejmu oraz szlachty, na rzecz rady królewskiej. Władca polski nie zwoływał w ogóle sejmu w latach 1559 – 1562.

W czasie sprawowania rządów nie był prywatnie zbyt zaangażowany religijnie – pozostając przy obrządku katolickim. W roku 1564 poparł wprowadzenie uchwał soboru trydenckiego na ziemiach polskich.

W okresie swojego panowania w latach 1548 – 1572, przyczynił się znacząco do upowszechnia tolerancji wśród społeczeństwa polskiego. Monarcha gwarantował m. in. swobodę religijną, przez co cieszył się powszechnym uznaniem wśród protestantów europejskich.

Z jego inicjatyw powstał po raz pierwszy w historii – na wzór Anglii, projekt utworzenia Kościoła narodowego – z językiem polskim, komunią pod dwiema postaciami oraz ze zniesieniem celibatu. Inicjatywa ta została w roku 1556 przedstawiona biskupowi Rzymu.

Zygmunt II August – Polityka Zewnętrzna

Król Polski dwukrotnie brał ślub z przyczyn czysto politycznych. Pierwsze małżeństwo zostało zawarte z inicjatywy jego ojca – Zygmunta I Starego. Jego żoną została wówczas pochodząca z dynastii Habsburgów – Elżbieta. Natomiast jego ostatnią (trzecią) żoną była siostra tej pierwszej – Katarzyna.

Do najważniejszych wydarzeń w kwestii polityki zagranicznej w okresie panowania Zygmunta Augusta należy zaliczyć unie lubelską. Została zawarta na sejmie w Lublinie 27 czerwca w roku 1569.

W odróżnieniu od dotychczasowych unii, ta na trwałe złączyła na zasadzie równości stron – Koronę oraz Litwę, w jeden organ państwowy – Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Obydwa kraje miały odtąd funkcjonować jako dwa państwa, których wzajemny federacyjny związek był odgórnie zabezpieczony.

Ponadto w okresie rządów Zygmunta Augusta nastąpiła również znacząca zmiana w Inflantach – polityczne osłabienie Zakonu Kawalerów Mieczowych. W efekcie obszary stały się przedmiotem rywalizacji wszystkich państw położonych nad Bałtykiem. Najwięcej inicjatywy na początku w tej kwestii przejawiała strona Rosyjska. Kolejno dołączyły do niej Dania oraz Szwecja. Wybuch konfliktu był w tej sytuacji nieunikniony.

W roku 1557 wybuchła ostatecznie wojna. Dania sprzymierzyła się ze Szwecją przeciwko Polsce oraz Rosji. Inflanty ostatecznie zostały podzielone między Rosje – zajęła Dorpat, Szwecje – zatrzymała Estonię wraz z Rewlem oraz Polskę – utrzymała Rygę.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 4 =
Ostatnio komentowane
Autor urodził się na wsi Korolowka k. Tarnopola.
Jerzy Zawadzki • 2021-08-01 17:42:54
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39