Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Datowanie izotopowe

Ostatnio komentowane
Mit o Narcyzie można interpretować na wielu różnych poziomach. W najprostszym sensie s...
nikola • 2019-07-20 09:17:22
Bardzo fajne, proste wyprowadzenie wzoru.
Eto Demerzel • 2019-07-15 07:25:47
jest git
jakubas kok • 2019-07-08 10:19:33
przydałyby się jeszcze daty
j • 2019-06-27 15:49:28
wolę określenie niewierzący w boga i objawienia, lub racjonalnie myślący. jest taka p...
bergo • 2019-06-22 15:18:51
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Znajomość czasu połowicznego rozpadu danego pierwiastka promieniotwórczego umożliwia określenie wieku różnych przedmiotów, np. skał lub materii organicznej.
Metoda datowania izotopowego opiera się na prawie rozpadu promieniotwórczego
i polega na określeniu liczby jąder w danej próbce, które uległy rozpadowi, co z kolei umożliwia oszacowanie czasu powstania tej próbki.
Zgodnie z prawem rozpadu można napisać:

N=N _{0}e ^{- \lambda  \cdot t}   , zatem:

t= \frac{1}{ \lambda } ln \frac{N _{0} }{N}
 
Ponieważ stała rozpadu jest równa  \lambda = \frac{0,693}{T} , to czas można wyznaczyć ze wzoru:

t= \frac{T}{0,693}ln \frac{N _{0} }{N}

gdzie: T – czas połowicznego rozpadu, N0 – początkowa liczba jąder, N – liczba jąder, które nie uległy rozpadowi.

Datowanie izotopowe – przykład.

Oszacuj kiedy powstało drewniane naczynie, jeżeli stężenie radioaktywnego izotopu węgla w badanej próbce stanowi 25% stężenia tego izotopu w atmosferze. Czas połowicznego rozpadu izotopu węgla 14C wynosi 5730 lat.

Rozwiązanie:

N0 = 100%
N = 25%

t= \frac{T}{0,693}ln \frac{N _{0} }{N}

t= \frac{5730lat}{0,693} \cdot  ln \frac{100%}{25%} =11462lat

Polecamy również:

  • Rozpad alfa

    Spontanicznym rozpadom α mogą ulegać tylko te izotopy, których liczba masowa jest większa od 200.  W wyniku tego rozpadu powstają dwa produkty: cząstka α, która jest dwukrotnie zjonizowanym atomem helu oraz nowe jądro atomowe. Równanie reakcji rozpadu alfa można zapisać w postaci: Więcej »

  • Rozpad beta minus

    Rozpad beta minus polega na emisji z jądra atomowego elektronu, czyli cząsteczki β- oraz antyneutrina elektronowego. Równanie tej reakcji można zapisać następująco: Więcej »

  • Rozpad beta plus

    Rozpad beta plus polega na emisji z jądra atomowego pozytonu (antyelektronu), czyli cząsteczki β+ oraz neutrina elektronowego. Więcej »

  • Wychwyt elektronu

    Wychwyt elektronu jest procesem, który zaliczany jest do reakcji rozpadów beta. Przemiana ta polega na absorpcji  przez jądro atomowe elektronu, który znajduje się na powłoce w pobliżu jądra, np. na powłoce K. Wynikiem tej reakcji jest emisja neutrin elektronowych. Więcej »

  • Rozpad gamma

    Rozpad gamma jest procesem promieniotwórczym, polegającym na emisji wysokoenergetycznych kwantów promieniowania elektromagnetycznego, czyli fotonów. Więcej »

Komentarze (0)
2 + 3 =
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');