Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wacław Potocki Zbytki polskie - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
zajebiste
Bożydar Iwanow • 2018-10-21 17:18:47
Kurde ... raczej nic mi nie pomogło bo mam do szkoły muzycznej dać referat o tym ... ;/
kropka. • 2018-10-21 16:34:07
jesteś gównem dupionym
twoj matka • 2018-10-21 15:34:46
moja teściowa miała raka ( może ma) ...... pozbyła się go na 10 lat ..... i wrócił ...
Gosss • 2018-10-20 09:41:13
Bardzo mi przypadła do gustu Kinga Strzelczyk. Ma fajną muzą i dobrze się zapowiada ht...
olcia • 2018-10-20 07:37:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz Wacława Potockiego pt.: „Zbytki polskie” wpisuje się w bogaty zbiór utworów dydaktyczno-moralnych tego artysty, odnalezionych dopiero w wiele lat po jego śmierci. Poeta do końca życia pełnił rozmaite funkcje państwowe. Szczerze przejęty losem ojczyzny i narodu, w swojej poezji szukał sposobu na poprawę obyczajów społeczeństwa, choćby poprzez nazwanie wprost jego najważniejszych grzechów.

Za jedną z czołowych wad, pociągającą za sobą szereg innych, uważał Potocki zamiłowanie rodzimej szlachty do – tytułowych – zbytków i dzikie zapamiętanie w ich zdobywaniu.

Wprowadzeniem do tekstu jest pytanie retoryczne: „O czymże Polska myśli i we dnie, i w nocy?”. Za pomocą synekdochy podmiot liryczny utożsamił tutaj kraj z jego obywatelami, sugerując niejako możliwe odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie – ze względu na tak rozumianego bohatera, powinny ona oscylować wokół: potęgi, sławy, silnego wojska czy ogólnego (własnego) dobrobytu; w tym kontekście kontrastowo, być może nawet groteskowo, wypadają zjawiska, które w dalszych wersach wymienia poeta używając stale powracających anafor :„Żeby”, „Choć”. Przedmiotem marzeń Polaków są więc przede wszystkim atrybuty materialnego bogactwa

Polecamy również:

Komentarze (1)
1 + 3 =
Komentarze
u • 2015-04-22 17:23:34
super