Wacław Potocki Zbytki polskie - interpretacja i analiza wiersza

Wiersz Wacława Potockiego pt.: „Zbytki polskie” wpisuje się w bogaty zbiór utworów dydaktyczno-moralnych tego artysty, odnalezionych dopiero w wiele lat po jego śmierci. Poeta do końca życia pełnił rozmaite funkcje państwowe. Szczerze przejęty losem ojczyzny i narodu, w swojej poezji szukał sposobu na poprawę obyczajów społeczeństwa, choćby poprzez nazwanie wprost jego najważniejszych grzechów.

Za jedną z czołowych wad, pociągającą za sobą szereg innych, uważał Potocki zamiłowanie rodzimej szlachty do – tytułowych – zbytków i dzikie zapamiętanie w ich zdobywaniu.

Wprowadzeniem do tekstu jest pytanie retoryczne: „O czymże Polska myśli i we dnie, i w nocy?”. Za pomocą synekdochy podmiot liryczny utożsamił tutaj kraj z jego obywatelami, sugerując niejako możliwe odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie – ze względu na tak rozumianego bohatera, powinny ona oscylować wokół: potęgi, sławy, silnego wojska czy ogólnego (własnego) dobrobytu; w tym kontekście kontrastowo, być może nawet groteskowo, wypadają zjawiska, które w dalszych wersach wymienia poeta używając stale powracających anafor :„Żeby”, „Choć”. Przedmiotem marzeń Polaków są więc przede wszystkim atrybuty materialnego bogactwa

Komentarze (1)
Wynik działania 2 + 2 =
u
2015-04-22 17:23:34
super
Ostatnio komentowane
Stanisław Łokietek???
MariaŻ • 2020-10-31 14:11:41
co
xd • 2020-10-30 09:40:54
Dobrze opisane jednak brakuje w środkach stylistycznych epitetu
User532750214 • 2020-10-30 09:18:09
gupi
lolxd • 2020-10-30 09:11:44
Stary siedzi na wersalce i...
Stary • 2020-10-29 19:18:40