Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wacław Potocki, Człowiek, igrzysko Boże – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
rww
rr • 2019-12-14 11:15:29
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Człowiek, igrzysko Boże to jeden z wierszy Wacława Potockiego wpisujący się w serię utworów o tematyce filozoficznej, zadające pytania o miejsce człowieka w świecie. Został opublikowany w zbiorze poetyckim pt. Ogród, ale nie plewiony, bróg, ale co snop to inszego zboża, kram rozlicznego gatunku.

Tytuł

Już sam tytuł wiersza informuje nas o tym, że człowiek jest istotą zależną od sił wyższych, zmuszona do zmagania się z trudami losu. Porównanie to poeta skonstruował m.in. po to by podkreślić marność ludzkiego życia.

Metafora świata

Podmiot porównuje świat do szachownicy:

Cóż jest świat? Szachownica. Właśnie mu to służy.
A ludzie co są? Szachy rozmaitej struży.

Ludzie pełnią tutaj funkcję figur – białe pola na szachownicy są symbolem życia, a czarne oznaczają śmierć. Dochodzi do rozgrywki, w której uczestnikami są anioł i diabeł, toczący szachowy pojedynek o życie człowieka. Nikt nie jest w stanie przewidzieć jej finału.

W innym miejscu wiersza podmiot przyrównuje świat do drzewa, a człowieka do nazywa drwami – w ten sposób chce ukazać szybko zbliżający się koniec życia i przemijanie.

Forma

Wiersz należy do liryki inwokacyjnej – podmiot zwraca się do odbiorcy bezpośrednio. Adresatem

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =