Wacław Potocki Nierządem Polska stoi - interpretacja i analiza wiersza

Utwór Wacława Potockiego pt.: „Nierządem Polska stoi” wpisuje się w cykl dydaktyczno-moralizatorskich fraszek odnalezionych wiele lat po śmierci poety, które z krytyczną celnością punktowały największe bolączki społeczeństwa Rzeczypospolitej XVII wieku.

Już sam tytuł wiersza wskazuje na tezę, którą w tekście podmiot liryczny będzie motywował na rozmaite sposoby.

Wprowadzeniu do sedna sprawy służy tutaj koncept polegający na otwarciu wiersza rzekomym przysłowiem z dawnych czasów: „Nierządem, powiedział ktoś dawno, Polska stoi (...)”.

Koncept okazuje się tym ciekawszym, że – poniekąd – podmiot liryczny wchodzi swoim dalszym wywodem w dyskusję z owym dawnym, spoczywającym już w grobie, krytykiem społeczeństwa, wykazując „konkurencyjność” współczesnej ojczyzny w kwestii nierządu, który dopiero teraz objawił się w całej swej krasie:

(…) Gdyby dziś pojźrał z grobu po ojczyźnie swojej,
Zawołałby co garła: wracam znowu, skądem,
Żebym tak srogim z Polską nie ginął nierządem (…).

Nawet śmierć okazuje się więc lepsza niż przymus patrzenia na to, co dzieje się ze współczesnym społeczeństwem – panujący w nim nierząd jest już tak powszechny, że zarażania niczym śmiercionośny wirus nawet przyzwoite,

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
Tom will be as tall as Peter. (Tom był taki wysoki jak Peter.)?????????? Poprawcie to.
ola • 2020-12-01 21:29:44
zgadzam sie z SzYmOn 'em
123456890 • 2020-12-01 14:26:43
Długi a potzrebuje na ściąge
dawidkk12 • 2020-11-30 19:46:21
elo 320
ter • 2020-11-30 18:48:32
To bardzo łatwo.
Ja to ktoś. • 2020-11-30 16:42:53