Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wacław Potocki Nierządem Polska stoi - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
megawonsz9 jest bogiem
megawonsz9 • 2019-05-19 19:13:14
aha
ktoś • 2019-05-19 15:39:47
[Intro] Yo Pi'erre, you wanna come out here?
playboi carti • 2019-05-19 18:27:24
mirmił nie jest łysy!
mateusz • 2019-05-18 16:54:30
Nt. kościelnego procesu o nieważność małżeństwa zapraszam również na mój blog, n...
Arletta Bolesta • 2019-05-18 09:02:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Utwór Wacława Potockiego pt.: „Nierządem Polska stoi” wpisuje się w cykl dydaktyczno-moralizatorskich fraszek odnalezionych wiele lat po śmierci poety, które z krytyczną celnością punktowały największe bolączki społeczeństwa Rzeczypospolitej XVII wieku.

Już sam tytuł wiersza wskazuje na tezę, którą w tekście podmiot liryczny będzie motywował na rozmaite sposoby.

Wprowadzeniu do sedna sprawy służy tutaj koncept polegający na otwarciu wiersza rzekomym przysłowiem z dawnych czasów: „Nierządem, powiedział ktoś dawno, Polska stoi (...)”.

Koncept okazuje się tym ciekawszym, że – poniekąd – podmiot liryczny wchodzi swoim dalszym wywodem w dyskusję z owym dawnym, spoczywającym już w grobie, krytykiem społeczeństwa, wykazując „konkurencyjność” współczesnej ojczyzny w kwestii nierządu, który dopiero teraz objawił się w całej swej krasie:

(…) Gdyby dziś pojźrał z grobu po ojczyźnie swojej,
Zawołałby co garła: wracam znowu, skądem,
Żebym tak srogim z Polską nie ginął nierządem (…).

Nawet śmierć okazuje się więc lepsza niż przymus patrzenia na to, co dzieje się ze współczesnym społeczeństwem – panujący w nim nierząd jest już tak powszechny, że zarażania niczym śmiercionośny wirus nawet przyzwoite,

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =