Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wacław Potocki Nierządem Polska stoi - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Beznadziejne
Gustaw • 2018-11-18 13:56:18
Jeżeli pisze się o biografii Cheopsa ( Chufu) faraona to należy podać choć przybliżo...
Krzysztof • 2018-11-18 12:33:33
Bzdury !!!
Zwejstein • 2018-11-17 18:54:04
@Tygrys: dokładnie, jedna litera, a tyle różnicy! Dziękujemy za czujność!
ADMIN • 2018-11-16 07:44:02
a gdzie som odpowiedzi do tego tekstu ?
Ernest • 2018-11-15 07:27:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Utwór Wacława Potockiego pt.: „Nierządem Polska stoi” wpisuje się w cykl dydaktyczno-moralizatorskich fraszek odnalezionych wiele lat po śmierci poety, które z krytyczną celnością punktowały największe bolączki społeczeństwa Rzeczypospolitej XVII wieku.

Już sam tytuł wiersza wskazuje na tezę, którą w tekście podmiot liryczny będzie motywował na rozmaite sposoby.

Wprowadzeniu do sedna sprawy służy tutaj koncept polegający na otwarciu wiersza rzekomym przysłowiem z dawnych czasów: „Nierządem, powiedział ktoś dawno, Polska stoi (...)”.

Koncept okazuje się tym ciekawszym, że – poniekąd – podmiot liryczny wchodzi swoim dalszym wywodem w dyskusję z owym dawnym, spoczywającym już w grobie, krytykiem społeczeństwa, wykazując „konkurencyjność” współczesnej ojczyzny w kwestii nierządu, który dopiero teraz objawił się w całej swej krasie:

(…) Gdyby dziś pojźrał z grobu po ojczyźnie swojej,
Zawołałby co garła: wracam znowu, skądem,
Żebym tak srogim z Polską nie ginął nierządem (…).

Nawet śmierć okazuje się więc lepsza niż przymus patrzenia na to, co dzieje się ze współczesnym społeczeństwem – panujący w nim nierząd jest już tak powszechny, że zarażania niczym śmiercionośny wirus nawet przyzwoite,

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =