Wujaszek Wania - bohaterowie

Aleksander Władimirowicz Sieriebriakow 

Emerytowany profesor (historyk sztuki). Mimo iż wywodzi się z niższych warstw społecznych (syn diaka), zrobił karierę naukową - objął katedrę uniwersytecką. Nie ma jednak na swoim koncie żadnych znaczących dokonań naukowych. Dziś człowiek stary, schorowany (skarży się na reumatyzm), zgorzkniały.

Zawsze cieszył się powodzeniem u kobiet. Dwukrotnie żonaty – najpierw ze śp. Wierą Pietrowną, matką Soni, potem – z dużo od siebie młodszą Heleną. Szwagier Wojnickiego, zięć Marii Wojnickiej.

Żył z pieniędzy wypracowanych przez Wojnickiego i Sonię w rodzinnym majątku, w którym zapragnął osiąść na starość wraz z żoną. Znudzony wiejskim życiem planuje jednak sprzedaż gospodarstwa i zakup willi w Finlandii, nie licząc się z potrzebami pozostałych członków rodziny. Ulega jednak ich woli i zgadza się pozostawić sprawy  ich zwykłemu biegowi. Wiejską posiadłość opuszcza, by zamieszkać w Charkowie.

Niegdyś przez Wojnickiego stawiany na piedestale, dziś przez niego wykpiwany: „(…) profesor na emeryturze, stary piernik, dorsz uczony... Podagra, reumatyzm, migreny, z zazdrości i zawiści wątroba mu spuchła... żyje sobie ten dorsz w majątku swej pierwszej żony, żyje bo musi, utrzymanie w mieście za drogie! Bez przerwy skarży się na swoje nieszczęścia, chociaż, prawdę powiedziawszy, jest niezwykle szczęśliwy”. Omal przez niego nie zastrzelony.

Wciąż podziwiany przez Marię Wojnicką, która jego zdanie przedkłada nad opinie własnego syna.

Tęskni za czasami, gdy był aktywny zawodowo, otaczał się wykształconymi ludźmi, darzono go szacunkiem, podziwiano. Nie akceptuje starości, boi się śmierci. Wszystkich wokół dręczy swoimi humorami, wprowadzając w domu nerwową atmosferę. Jego przyzwyczajenia i fanaberie burzą spokój domowników, dezorganizując im życie i uniemożliwiając wykonywanie codziennych obowiązków.

Helena Andrejewna 

27-letnia absolwentka konserwatorium, żona profesora Sieriebriakowa, za którego wyszła z miłości. „Pociągał mnie – tłumaczy Soni – jako uczony i sławny człowiek. Miłość to była nieprawdziwa, sztuczna, ale przecież wtedy wydawało mi się, że jest prawdziwa”. Cierpliwie znosi kaprysy i wyrzuty męża, stara się zaspakajać jego potrzeby, okazuje mu troskę i przywiązanie.

Z pasierbicą początkowo nie utrzymuje żadnych relacji, ostatecznie jednak kobiety zaprzyjaźnają się, a Helena zostaje powiernicą tajemnic młodej kobiety.

To niezwykle piękna kobieta. Mężczyźni nie pozostają obojętni na jej wdzięki. Staje się obiektem westchnień Wojnickiego (jest dawną znajomą jego siostry), którego awanse jednak odrzuca. Drugiemu adoratorowi, Astrowowi, jest bardziej przychylna. Choć przyznaje, że lekarz jej się podoba i na chwilę ulega temu uczuciu, pozostaje wierna mężowi. Ma też wyrzuty sumienia z powodu uczucia, jakim Sonia darzy doktora. Aby zapobiec ewentualnej tragedii, decyduje się wyjechać.

Sytuacja życiowa, w jakiej się znalazła, powoduje u niej rozdrażnienie i znudzenie. Czuje się niepotrzebna i bezwartościowa. „A ja – mówi o sobie – jestem nudna, epizod… i w muzyce, i w domu męża, we wszystkich romansach – wszędzie, jednym słowem, moja rola – to epizod.”

Sofia Aleksandrowna 

Sonia jest wnuczką wysokiej rangi urzędnika państwowego, córką profesora Sieriebriakowa i jego pierwszej żony, śp. Wiery Pietrownej, po której dziedziczy majątek. Mieszka z babką Marią, wujem Iwanem oraz nianią Maryną.

Jest cierpliwa, wytrwała i przede wszystkim pracowita. Wraz z Wojnickim prowadzi dobrze prosperujące gospodarstwo, z czego przez lata korzysta jej ojciec. Bierze czynny udział w pracach polowych, prowadzi rachunki.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 1 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Błąd w roku urodzenia. Jesienin urodził się w 1895 roku.
• 2024-04-14 15:08:13
lub9ie życię m0i dr0dz3
• 2024-04-14 11:30:33
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24