Stepy akermańskie - interpretacja i analiza wiersza - strona 3

zmysłowym są wyglądy wzrokowe, czego efektem jest uzyskanie niezwykle barwnego obrazu przyrody (zieloność, koralowy burzan, kwiaty), o tyle w drugiej strofie następuje stopniowe wygaszanie wrażeń płynących z patrzenia. Rolę tę spełnia obraz zapadającej ciemności:

Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu,
Patrzę w niebo, gwiazd szukam przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok? Tam jutrzenka wschodzi?
To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu.

Podmiot tekstu wyraźnie traci orientację w przestrzeni. Jego zagubienie oddaje metafora gwiazd jako przewodniczek wskazujących drogę. Nie jest pewien, czy widzi przed sobą obłok czy też jutrzenkę. W końcu orientuje się, że patrzy na rzekę Dniestr, którą nazywa „lampą Akermanu”. Zastosowana w tym fragmencie metaforyka opiera się więc przede wszystkim na kontraście pomiędzy światłem i ciemnością.

Warto również zwrócić uwagę, że w całej pierwszej części sonetu mamy do czynienia z obrazem przestrzeni konkretnej. Pojawiają się tu dokładne elementy ukraińskiej topografii: stepy akermańskie, Dniestr czy kurhany (czyli usypane z kamieni mogiły). Pejzaż ten jest oczywiście niesłychanie romantyczny i melancholijny, ale jego istotną funkcją jest również

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 5 =
dziekk
2021-09-05 18:08:29
dzkiekuje
Ostatnio komentowane
Super pozdrawiam
Marek • 2022-01-18 11:58:05
przeczytałam ziemniaki zamiast ziemianki
twój stary • 2022-01-16 19:26:37
ok
kasia • 2022-01-16 17:06:50
dziekuje
jan usz • 2022-01-16 16:19:55
witam polecam
Zbyszek • 2022-01-16 12:57:10