Albert Camus, Mit Syzyfa – streszczenie

W swoim eseju Albert Camus podejmuje próbę odpowiedzi na jedno z najważniejszych pytań filozoficznych, o absurd ludzkiego życia i rolę, jaką spełnia w nim świadomość.

Absurdalne rozumowanie

Na początku autor zastanawia się nad tym, czy do realizacji bezsensowności życia konieczne jest popełnienie samobójstwa. Opisuje absurdalny proces budowania przez człowieka pewnego schematu swojego istnienia. Otóż tworzymy życie z nadzieją na lepszą przyszłość, ale w przyszłość zbliża nas jednocześnie do śmierci więc paradoksalnie stanowi dla nas zagrożenie. Ludzie natomiast zachowują się tak, jakby o tym fakcie zapominali. Świat staje się miejscem obcym, pustym i nieludzkim, a racjonalne narzędzia poznania nie są w stanie wytłumaczyć jego istoty. Niejednokrotnie ludzie historie mają absurdalne rozwiązania, jednak ów brak sensu nie wynika z bezsensowności świata ani myślenia człowieka. Ma on potrzebę dążenia do absolutu i poczucia jedności świata, a ten jest niemożliwy do sprowadzenia go do racjonalnych zasad i układów.

Camus wymienia prądy filozoficzne, które przez wieki próbowały poradzić sobie z tym problemem absurdu. Wspomina Jaspersa, Heideggera, Husserla czy Kierkegaarda. Wszyscy ci myśliciele

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
h
u • 2020-11-26 11:37:50
mój ulubiony to dziewczynka w oknie
memy • 2020-11-26 10:37:01
krótki i fajny, dzięki!!!
ci • 2020-11-26 10:30:31
Ktoś się nie wysilił zbytnio...
Ewa • 2020-11-26 09:33:02
Wytumaczenie wprowadza w błąd, że rzeczywistość Sklepów cynamonowych jest rozdzielon...
random • 2020-11-26 08:06:29