Dwoje ludzieńków – interpretacja i analiza - strona 2

losu (ale także poety). Z drugiej strony „ludzieńkowie” to ludzie wzbudzający sympatię, współczucie i miłość, podobnie jak ich smutna historia przedstawiona w tekście.

Sentymentalni bohaterowie

Fabuła liryczna przypomina miłosną balladę utrzymaną w tonacji sentymentalnej. Miłość zostaje tu przedstawiona podobnie jak w oświeceniowej sielance – na łonie natury. W tekście pojawiają się typowe sentymentalne rytuały: kochankowie spotykają się pod jaworem, a ich uczucie musi przejść próbę rozstania. U Leśmiana miłość nie ma jednak szczęśliwego finału, ponieważ bohaterów dosięga choroba i śmierć:

Pod jaworem – dwa łóżka, pod jaworem – dwa cienie,
Pod jaworem ostatnie, beznadziejne spojrzenie

Uczucie nie znajduje cielesnego spełnienia – kochankowie umierają bowiem zanim zdążą paść sobie w ramiona. Ten cichy, smutny zgon jest niesłychanie melancholijny. Można nawet powiedzieć, że poeta kreuje w tekście atmosferę nostalgii za przedwcześnie utraconą miłością.

Narastająca nicość

W świecie wykreowanym przez Leśmiana mamy do czynienia ze stopniowym wypieraniem tego, co żywe i realne przez rzeczywistość śmierci i pustki. Życie pozagrobowe ukazane w wierszu odbiega od chrześcijańskich wyobrażeń na temat

Polecamy również:

  • Dwoje ludzieńków - treść wiersza

    Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobieO tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie.Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznaniaStał się dla nich przymusem do nagłego rozstania. Więcej »

Komentarze (2)
Wynik działania 4 + 2 =
Masterkoxer123PL
2020-01-22 13:02:02
spoko
Jarek
2020-01-20 13:56:14
Fajne takie
Ostatnio komentowane
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46
XD
Xd • 2021-10-15 13:34:06
Es
Olek • 2021-10-15 13:30:44