Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokój w Buczaczu (1672) - postanowienia, skutki

Ostatnio komentowane
Co to za trzykropki???!!!
Kamel • 2018-09-18 18:11:05
Wy Qnie
• 2018-09-18 13:07:35
Nein
Hitler • 2018-09-18 07:36:51
Super! Bardzo mnie to zainspirowało!
Filip • 2018-09-17 18:11:30
xd
xd • 2018-09-17 18:29:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Po śmierci Ludwika Jagiellończyka wybuchł konflikt między nową habsburską władzą a przeciwnym mu stronnictwem narodowym. Z całej sytuacji skorzystała Turcja zajmując znaczną część Węgier. W efekcie Imperium Osmańskie sięgnęło południowych granic Rzeczpospolitej. Na skutek działań kolejnych władców polskich – Zygmunta I Starego, Zygmunta II Augusta oraz Stefana Batorego, granica polsko – turecka pozostawała spokojna aż do początku XVII wieku.

Dopiero penetracja polska na obszarze Mołdawii, a w szczególności pomoc udzielona Austrii przeciwko Turkom w pierwszej fazie wojny trzydziestoletniej przez Zygmunta III Wazę, spowodowały w roku 1620 wypowiedzenie wojny Rzeczpospolitej przez Turcje.

Ostatecznie wojna z lat 1620 – 1621 została zakończona 9 października – pokój chocimski. Od tego momentu stosunki polsko – tureckie układały się przez kolejne pół wieku pokojowo. Sytuacja uległa zmianie w momencie przejęcia władzy w Turcji przez wielkich wezyrów z rodu Koprulu. Uważali oni bowiem prowadzenie wojny za lekarstwo na wszystkie problemy ówczesnej Turcji.

Wezyrowie w toku działań wojennych chcieli również podnieść rangę strony tureckiej w Europie. Dążyli przy tym do poszerzenia terytorium

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =