Jan Karol Chodkiewicz - biografia, dokonania, najważniejsze bitwy

Jan Karol Chodkiewicz – Pochodzenie

Jan Karol Chodkiewicz urodził się w roku 1560. Pochodził ze starego rodu szlacheckiego osiadłego na Litwie. Jego ojcem był Jan Hieronim Chodkiewicz, a matką Krystyna Zborowska. Natomiast jego dziadem był kasztelan wileński – Hieronim Chodkiewicz.

Jan Karol Chodkiewicz był dwukrotnie żonaty z Zofią Mielecką oraz Anną Alojzą Chodkiewicz. Drugie małżeństwo zostało zawarte, kiedy hetman miał już 60 lat (zmarł niespełna rok po ślubie). Z pierwszego małżeństwa natomiast urodziła mu się dwójka dzieci – Hieronim Chodkiewicz oraz Anna Scholastyka Chodkiewicz.

Jan Karol Chodkiewicz otrzymał wszechstronne wykształcenie. Studiował w Akademii Wileńskiej oraz w Ingolstad, w Bawarii – filozofie i prawo. Jeszcze w okresie młodości sporo podróżował po Europie, m. in. zwiedził Niemcy, Włochy, Hiszpanie, Portugalię, Niderlandy oraz Francję. Swoją służbę wojskowo rozpoczął jako dowódca pułku. W roku 1569 został skierowany do stłumienia na obszarze Ukrainy buntu chłopskiego.

Jan Karol Chodkiewicz – Dokonania

Podobno Chodkiewicza charakteryzowała zapalczywość, surowość dyscypliny, umiejętność dokonywania szybkich i przy tym trafnych decyzji oraz dokonywania zaskakujących uderzeń. Cechy te niewątpliwe przyczyniły się do jego licznych odniesionych zwycięstw w toku poszczególnych kampanii.

W roku 1600 Jan Karol Chodkiewicz został obdarzony godnością hetmana polnego litewskiego. Brał następnie udział w wojnach ze Szwecją w latach 1600 – 1611. W toku konfliktu zbrojnego w roku 1601 pod Kockenhausen, dowodząc husarią, zmusił Szwedów do opuszczenia miasta. W następnym roku był już naczelnym dowódcą armii polskiej.

W roku 1603 Chodkiewicz zdobył Dorpat, a już w kolejnym roku pod Białym Kamieniem – stając na czele 2 tysięcy żołnierzy przeciwko trzykrotnie większej armii szwedzkiej, pokonał ich podnosząc przy tym minimalne straty.

Wielkie zwycięstwo odniósł również pod Kircholmem – 27 września w roku 1605. Nieprzyjacielski obóz został wówczas całkowicie zniszczony. Sam ówczesny król Szwecji – Karol IX Sudermański, musiał ratować się ucieczką.

W tym samym roku Chodkiewicz został hetmanem wielkim litewskim. W toku rokoszu zebrzydowskiego w roku 1606, stanął po stronie Zygmunta III Wazy i w następnym roku rozgromił buntowników w bitwie pod Guzowem. W kolejnych etapach wojen ze stroną Szwedzką, Chodkiewicz zdobył w roku 1609 Parnawę oraz Diament. W tym samym roku udało mu się również rozbić flotę szwedzką pod Salis.

W latach 1611 – 1612 oraz 1617 – 1618 Jan Karol Chodkiewicz brał udział w wojnach polsko – moskiewskich. Zmarł w trakcie bitwy pod Chocimiem, przekazując wcześniej buławę Stanisławowi Lubomirskiemu.

Polecamy również:

  • Zygmunt III Waza - panowanie (polityka wewnętrzna, zewnętrzna)

    Zygmunt III Waza – syn króla szwedzkiego Jana III oraz Katarzyny Jagiellonki, panował w Polsce w latach 1587 – 1632. Od roku 1592 był również królem Szwecji, aż do detronizacji w roku 1599. Natomiast drogę do tronu Rzeczpospolitej w dużej mierze utorował mu Jan Zamoyski, pierwsza... Więcej »

  • Rokosz Zebrzydowskiego - przyczyny, przebieg, skutki

    Po sukcesach militarnych oraz politycznych – zwycięska bitwa pod Kircholmem oraz objęcie władzy przez Dymitra I Samozwańca w Moskwie, został zwołany nowy sejm, przed którym postawiono program istotnych reform. Postulowano wówczas zasadę ograniczenia jednomyślności na sejmach oraz zwiększenie... Więcej »

  • Wojny polsko-rosyjskie w XVII w. - przyczyny, przebieg, skutki

    Do najważniejszych przyczyn wybuchu konfliktów polsko – rosyjskich należy zaliczyć próby wykorzystania tronu carskiego przez Zygmunta III Wazę do odzyskania korony szwedzkiej. Natomiast magnateria w tym okresie pragnęła nowych latyfundiów. Ponadto Kościół dążył do podporządkowania... Więcej »

  • Unia brzeska - historia (przyczyny, postanowienia, skutki)

    Kościół prawosławny stanowił drugi co do wielkości Kościół chrześcijański na obszarze Rzeczypospolitej. Na jego pozycji negatywnie odbił się przede wszystkim upadek Cesarstwa Bizantyjskiego. Ponadto prawosławiu zagrażały również postępy reformacji. Dodatkowo w sytuacji, kiedy szlachta ruska... Więcej »

  • Pierwsze konflikty polsko-tureckie w XVII w. - przyczyny

    Już w XV w. współdziałanie polskich oraz węgierskich Jagiellonów dotyczyło wspólnej polityki wobec Turcji. W stosunku to tego ostatniego państwa starano się zawierać wspólne rozejmy. Po stronie węgierskiej jednak silniej występowały tendencje do walki z państwem osmańskim. Z drugiej... Więcej »

Komentarze (4)
Wynik działania 5 + 2 =
Kostek
2021-02-28 15:09:05
Wow ale ciekawa ta historia
OrczaMorda
2021-02-28 15:08:09
Super sprawa
twoja stara
2020-05-21 17:44:41
to niezle ciekawoski xddd
Vaspov
2019-12-12 14:21:30
Szkoda komentować...
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39