Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Środowisko przyrodnicze Australii - cechy, charakterystyka - strona 2

Ostatnio komentowane
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Właściciel:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

p.m. (nazwę tę szczytowi nadał w 1840 roku polski podróżnik i odkrywca – Paweł Edmund Strzelecki). Górzyste jest też wnętrze Tasmanii – z szczytem Mount Ossa, sięgającym 1 617 m n.p.m.
Zachodnią i środkową część Australii zajmuje Płaskowyż Zachodnioaustralijski (o wysokości 300-600 m n.p.m.). W jego obrębie istnieje kilka wyspowych pasm górskich o wysokościach osiągających 1500 m n.p.m. (Góry Macdonnella, Góry Musgrave, Hamersley) oraz skalne ostańce, takie jak słynny Uluru/Ayers Rock. Jego podłoże geologiczne buduje platforma prekambryjska, stanowiaca w przesłości fragment południowego kontynentu - Gondwany.
Pomiędzy Płaskowyżem Zachodnioaustralijskim a Wielkimi Górami Wododziałowymi położone są Niziny Wewnętrzne, rozciągające się pomiędzy Zat. Karpentaria na północy a doliną rzeki Murray na południu. To tutaj – nad Jez. Eyre – leży najniżej położony punkt w Australii (depresja – 16 m p.p.m.). W najniższej części nizin leży Wielki Basen Artezyjski, zajmujący ok. 20% obszaru kontynentu (ok. 1,5 mln km2 powierzchni). Stanowi on ważne źródło wody dla rolnictwa australijskiego (hodowli owiec). Woda znajduje się w jurajskich piaskowcach, przykrytych kredowymi łupkami ilastymi.
Na południu

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 4 =