Ludność Australii i Oceanii - strona 2

Aborygenów Australijskich (ok. 670 tys. – 3% ludności Australii, w użyciu pozostaje ok. 200 języków i dialektów), Papuasów z Nowej Gwinei (jest to najbardziej zróżnicowany językowo obszar świata, z ponad 1000 języków używanych na całej wyspie) i Melanezyjczyków (w Archipelagu Bismarcka, Wyspach Salomona, Vanuatu i Fidżi, wśród Melanezyjczyków częste są blond włosy, część z nich używa języków papuaskich, inni austronezyjskich).
Języków należących do austronezyjskiej grupy językowej używają mieszkańcy wysp Mikronezji i Polinezji (w tym Maorysi z Nowej Zelandii). Zalicza się do nich język Czamorro – rdzennej ludności Marianów (60 tys. użytkowników) oraz języki oceaniczne. Jest to grupa ponad 500 języków, zaliczana do języków malajsko-polinezyjskich austronezyjskiej grupy językowej. Zazwyczaj wśród ludów posługujących się tymi językami wyróżnia się:
Mikronezyjczyków (mieszkańcy wysp Palau, Karolinów, Wysp Marshalla, Nauru i Wysp Gilberta w Kiribati – najliczniejsze są osoby używające języka Kiribati/gilbertanskiego, 70 tys.)
i Polinezyjczyków (od Hawajów przez Polinezje Francuską, Tonga i Samoa po Nową Zelandię). Poszczególne języki używane są przez mieszkańców danego archipelagu, czy nawet danej wyspy. Tylko niektóre mają więcej niż 50 tys. użytkowników – język samoański (235 tys. użytkowników), tonga (100 tys.), tahitański (100 tys.), maoryski (ok. 100 tys. na Nowej Zelandii – używa go do dnia dzisiejszego tylko ok. 20% Maorysów, stanowią oni ok. 15% mieszkańców Nowej Zelandii). Ponadto około 350 tys. osób używa spokrewnionego z językami polinezyjskimi języka fidżyjskiego.
W wielu państwach Oceanii w powszechnym użyciu (często jako język urzędowy) jest język angielski oraz oparte o niego języki kreolskie (pidżin na Wyspach Salomona, czy tok-pisin w Papui-Nowej Gwinei). Służą one często jako narzędzie porozumiewania się różnych grup etnicznych.
W regionach silnie kolonizowanych przez Europejczyków (Australia i Nowa Zelandia) i białych Amerykanów (Hawaje) przeważają potomkowie ludności napływowej. Liczni są też oni w posiadłościach zamorskich Francji na Pacyfiku – w Nowej Kaledonii (29%) i w Polinezji Francuskiej (12%) – gł. na Tahiti.
Zaczątkiem Australii była brytyjska kolonia Nowa Południowa Walia, założona pod koniec XVIII wieku jako kolonia karna (miejsce deportacji ludności niepożądanej na Wyspach Brytyjskich). Pierwsza fala osadników (w XIX wieku) pochodziła głównie z Wysp Brytyjskich. Imigracja w okresie po II Wojnie Światowej składała się również z Brytyjczyków, ale ponadto z Włochów, Greków i Jugosłowian. W ostatnich latach wzrosła liczba imigrantów z Azji i wysp Oceanii. Ogólnie osoby pochodzenia europejskiego stanowią ok. 92% ludności Australii.
W Nowej Zelandii europejskie pochodzenie (gł. brytyjskie lub irlandzkie) ma 2/3 ludności. Główna fala osadnictwa europejskiego miała tam miejsce pomiędzy rokiem 1830 a 1880.
Na Hawajach rdzenna ludność stanowi 10% mieszkańców, biali Amerykanie (pojawili się tam w XIX wieku, z czasem zdominowali lokalną gospodarkę a po obaleniu hawajskiej monarchii doprowadzili do aneksji Hawajów przez USA w 1898 roku) 24%, a najliczniejsze są osoby pochodzenia azjatyckiego (głównie Amerykanie pochodzenia filipińskiego i japońskiego sprowadzeni do pracy na plantacjach trzciny cukrowej) – 38% ludności.
Imigranci z Azji stanowią też dużą część populacji amerykańskiej kolonii Guam (26% ludności pochodzi z Filipin) i Fidżi (ok. 37% mieszkańców stanowią potomkowie imigrantów z Indii sprowadzeni pod koniec XIX wieku przez Brytyjczyków do pracy na plantacjach trzciny cukrowej). Od 1918 do 1945 roku rozwijało

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
kys(keepurselfsafe)
• 2024-02-28 14:36:21
Super i MEGA pomocne!
• 2024-02-28 10:18:34
joł joł jowisz najwiekszy olbrzym gazowy 5 od słonca na pewno nie przeoczysz choć mooj...
• 2024-02-27 14:59:44
Ok
• 2024-02-27 09:29:45
sztosik
• 2024-02-26 11:49:29