Kraje naftowe - cechy, przykłady - strona 2

Norwegii i Rosji.

Większość z tych państw to państwa rządzone autorytarnie (monarchie absolutne nad Zat. Perską, czy pozorne demokracje w Ameryce Łacińskiej– wybrani w wyborach prezydenci zwalczają tam opozycję). Stopień bogactwa ludności tych państw zależy od wielu czynników – długości okresu czerpania zysków ze sprzedaży surowców paliwowych (np. w Arabii Saudyjskiej od ponad 50 lat, w Angoli od ok. 10 lat), stabilności politycznej (w Iraku kraj został zniszczony przez wojnę z USA i ich sojusznikami oraz przez wojnę domową, podobnie zniszczona jest Angola, Iran dotknięty jest ograniczeniami w zakupie jego ropy przez wysoko rozwinięte państwa Ameryki Północnej i Europy w związku z polityką atomową rządzących Iranem ajatollahów).

Poniżej przedstawiono kilka wskaźników społecznych i gospodarczych wybranych państw naftowych: Iranu, Arabii Saudyjskiej, Kataru, Nigerii i Wenezueli.

Główne problemy rozwoju państw naftowych to groźba wyczerpania się zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego (lub znacznego spadku ich cen). Od wydobycia i sprzedaży tych surowców zalezą bowiem dochody tych państw.

Równocześnie struktura gospodarki oparta na eksporcie (i tylko czasami przetwarzaniu 1 surowca) nie generuje wielu miejsc pracy dla miejscowej ludności (w tym zwłaszcza młodzieży). Przy autorytarnych rządach i skrajnie nierównym podziale zysków ze sprzedaży surowców bitumicznych skutkuje to wzrostem niezadowolenia społecznego w tych krajach.

W przypadku krajów arabskich dużą część dochodów przeznacza się na zbrojenia (w związku z niepewnością polityczną regionu).

Autor: dr Krzysztof Jarzyna z Instytutu Geografii UJK w Kielcach

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 1 =
Ostatnio komentowane
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04
doobry artykuł
Jan Marcalik • 2021-10-15 16:22:46
XD
Xd • 2021-10-15 13:34:06
Es
Olek • 2021-10-15 13:30:44