Sposoby zapylania kwiatów

Proces zapylenia jako przykład mutualizmu

Nauka o zapylaniu roślin dotyczy zarówno nauki o roślinach czyli botaniki, ale także wymaga pogłębienia wiedzy z dziedziny zoologii, konkretnie entomologii, ponieważ głównie zapylaczami są owady. W naturze występują zależności między budową aparatu gębowego zwierzęcia, a budową kwiatu rośliny. Ten międzygatunkowy związek zwykle przynosi równe korzyści obojgu uczestników, z tego względu określa się go jako mutualizm.

Zapylanie przez zwierzęta – zoogamia

W tym sposobie, zapylaczami mogą być: owady, ssaki lub ptaki. Roślina aby zwabić potencjalnego zapylacza wydziela nektar lub pyłek. Jeżeli zapylaczem ma być owad lub nietoperz wówczas najlepszym bodźcem staje się zapach. Dla nietoperzy najbardziej atrakcyjne są zatęchłe zapachy – taki typ zoogami nazywany jest chiropterogamią.

Inne typy zoogamii:

entomogamia – owadopylność, szczególnie wykorzystywana przez pszczoły, które mają aparat gębowy przystosowany do pobierania pyłku i nektaru oraz posiadają receptory węchowe wrażliwe na zapach wydzielany przez kwiaty,

ornitogamia – kwiaty wabią ptaki barwą oraz kształtem, nie posiadają zapachu. Kolibry są wrażliwe na czerwoną barwę okwiatu, mają także długi dziub, który z łatwością umożliwia im dosięgnięcie miodników wydzielających nektar.

Ptak zapylający kwiat
Ptak podczas zapylania

Zapylenie kwiatów za pomocą wody – hydrogamia

Kwiaty, które są przystosowane do zapylenia pod wodą wytwarzają pyłek gęstszy od wody. Ponadto znamie słupka ma postać lejka, zwiększa to szanse na złapanie pyłku. U niektórych gatunków kwiaty zawierające pręciki czyli kwiaty męskie, całkowicie odrywają się od rośliny i za pomocą wody i pęcherzyków powietrza, unosząc się na wodzie, dopływają do kwiatów żeńskich.

Anemogamia – zapylenie przez wiatr

Drzewa są roślinami zapylanymi w ten sposób. Kwiaty tych roślin nie mają miodników, są bezwonne i nie posiadają szczególnego ubarwienia. Słupki dla łatwiejszego wychwycenia pyłku, pokryte są lepką substancją. Dodatkowo u roślin wiatropylnch kwiaty rozwijają się wcześniej niż liście, dzieki temu szansa na zapylenie jest większa. Najważniejszym przystosowaniem do tego sposobu zapylania jest budowa pyłku, która umożliwia utrzymanie się go w powietrzu. U sosny pyłek posiada dwie komory powietrzne, które występują przy każdym ziarnie pyłku.

Polecamy również:

  • Organy wegetatywne

    Organem (narządem) nazywamy zbudowaną z tkanek wyodrębniającą się część wielokomórkowego organizmu roślinnego lub zwierzęcego. Organy są wyspecjalizowane w pełnienia jednej (lub wielu) funkcji. Więcej »

  • Rośliny nagonasienne – przykłady

    Nagonasienne dzielimy na dwie zasadnicze grupy: nagonasienne drobnolistne i wielkolistne. Więcej »

  • Rośliny okrytonasienne – przykłady

    Rośliny okrytonasienne są grupą roślin dominującą we współczesnej szacie lądowej (liczą ok. 250- 300 tysięcy gatunków). Mają zróżnicowaną postać życiową – głównie rośliny zielne ale też wieloletnie o zdrewniałych łodygach (drzewa, krzewy). Więcej »

  • Budowa nasiona

    Nasiona stanowią formy przetrwalnikowe roślin, ich głównym zadaniem jest rozmnażanie oraz rozprzestrzenianie. Po zapłodnieniu zalążka dochodzi do powstania nasiona. Dodatkowo w jego skład wchodzi także zarodek rośliny, który posiada materiał genetyczny obydwu osobników rodzicielskich, tkanka... Więcej »

  • Sposoby rozsiewania nasion

    Rośliny wykształciły różne sposoby rozsiewania nasion w celu zapewnienia jak największych szans na rozmnażanie. Jako główne kategorie wyróżnia się autochorię oraz allochorię. Autochoria to inaczej samosiewność, roślina rozsiewa nasiona używając własnych sił i mechanizmów. Ten proces nie... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
Ostatnio komentowane
Śkad wziął się taki wynik?
• 2022-12-05 21:24:47
Ok
• 2022-12-05 13:53:43
ok
• 2022-12-02 16:29:38
dzięki
• 2022-11-28 16:21:19
ok
• 2022-11-25 15:27:39