Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teorii grafów – podstawy, właściwości, zastosowanie

Ostatnio komentowane
Elo mordo
XD • 2019-09-20 06:19:38
zgadzam się Lujiki ehh na tyvh stronach to potrafią bzdury pisać
SUZUKI motorsss • 2019-09-20 16:37:42
/
mari • 2019-09-19 15:47:31
bardzo fajne :)
twoja stara • 2019-09-19 12:32:42
Dawid ogar się do dziewczyny wyskakujesz ?!
AUU GŁOWA W BETONIARCE • 2019-09-20 16:39:11
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Teoria grafów zawdzięcza swój początek mieszkańcom Królewca, którzy zastanawiali się w jaki sposób należy zaplanować trasę wieczornego spaceru tak, by po każdym z królewieckich mostów przejść tylko razy.

Problem został rozwiązany dopiero przez Leonarda Eulera, który posłużył się następującym rozumowaniem:

Każdy spójny fragment lądu oznaczmy jednym punktem, natomiast mosty łączące poszczególne fragmenty lądu oznaczane będą krawędziami łączącymi te punkty. W taki sposób utworzona „mapa” królewieckich mostów wygląda jak na poniższym rysunku.

 

Tym co zrobił Euler dalej, było sformułowanie podstaw teorii grafów - w tym pojęć takich jak krawędź, wierzchołek oraz stopień wierzchołka. Dla powyższego grafu każdy z wierzchołków jest nieparzystego stopnia (trzy wierzchołki są stopnia równego 3, jeden wierzchołek jest stopnia 5). I okazuje się, że to wystarcza do tego, by nie dało się zaplanować spaceru tak, jak planowali mieszkańcy miasta.

W języku teorii grafów graf o tej własności nazywany jest grafem nie-eulerowskim, natomiast graf, w którym da się „zaplanować spacer” przez wszystkie krawędzie, w tym każdą tylko raz - jest grafem eulerowskim a trasę taką (tj. ciąg kolejnych wierzchołków i krawędzi, przez które przechodzimy), nazywamy cyklem Eulera. 

Tak narodziła się teoria grafów - matematyczna idea, która stoi między innymi u podstaw dzisiejszej informatyki, a także wielu innych praktycznych zastosowań.

 

Ciekawym wynikiem jest także tzw. twierdzenie o uścisku dłoni - będące matematyczną kodyfikacją faktu, że niezależnie od tego, ile osób podaje sobie dłoń, każdy uścisk dłoni łączy parzystą ich liczbę. W teorii grafów to twierdzenie brzmi następująco: w każdym grafie liczba wierzchołków nieparzystego stopnia musi być parzysta.

Polecamy również:

Komentarze (1)
2 + 4 =
Komentarze
dzidek • 2018-12-13 12:10:56
kijowe nie pozdrawiam