Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sonet V - (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego) - treść wiersza

Ostatnio komentowane
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

I nie miłować ciężko, i miłować 
Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione
Myśli cukrują nazbyt rzeczy one, 
Które i mienić, i muszą się psować.

Komu tak będzie dostatkiem smakować 
Złoto, sceptr, sława, rozkosz i stworzone
Piękne oblicze, by tym nasycone 
I mógł mieć serce, i trwóg się warować?

Miłość jest własny bieg bycia naszego, 
Ale z żywiołów utworzone ciało
To chwaląc, co zna początku równego,
Zawodzi duszę, której wszystko mało,

Gdy Ciebie, wiecznej i prawej piękności 
Samej nie widzi, celu swej miłości.

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =