Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

Ostatnio komentowane
Jebać żydów
Kruszwil • 2018-07-16 02:16:06
Chcesz się bezpłatnie nauczyć języka angielskiego? Zgłoś się na kurs języka angiel...
Bezpłatne szkolenia • 2018-07-13 09:15:31
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Cudzoziemka” Marii Kuncewiczowej należy do najwybitniejszych osiągnięć prozy realizmu psychologicznego w dwudziestoleciu. Powieść charakteryzuje się przede wszystkim nowatorstwem formalnym. Autorka nie tylko wpisała problematykę książki w szerokie tło współczesnych prądów psychologicznych, zwłaszcza psychoanalizy, ale również podporządkowała im konstrukcję książki. Istotą „Cudzoziemki” jako powieści psychologicznej jest mianowicie budowanie narracji analogicznie do mechanizmów działania ludzkiej pamięci.

Achronologiczność i fragmentaryczność

Przede wszystkim narracja „Cudzoziemki” jest achronologiczna, podobnie jak działanie pamięci, którą uruchamia jakieś skojarzenie (np. widok starej fotografii czy szala babki w salonie Marty). W ten sposób opowiadana historia ulega pokawałkowaniu, a Kuncewiczowej udaje się pokazać niemożność dotarcia do absolutnej prawdy o człowieku. Prawda ta pozostaje zakryta przede wszystkim dla samego zainteresowanego. Okazuje się bowiem, że ludzka pamięć zachowuje jedynie szczątki przeszłości, które następnie scala się w jedną historię.

Oniryczność – muzyczność

Bruno Schulz zauważył w takiej metodzie pisarskiej nie tylko odwzorowanie mechanizmów pamięci,

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 2 =