Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cudzoziemka jako powieść psychologiczna

Ostatnio komentowane
LoL
Nelczowianka • 2018-10-17 08:43:19
lol
def... • 2018-10-16 20:31:30
Tekst mający ambicje popularyzowanie historii powinien być wolny od żenujących błęd...
Jamał • 2018-10-16 18:18:55
fajny tekst, takiego szukałam. krótko, zwięźle i na temat
stefania347657657646 • 2018-10-16 18:18:54
ez
FAKE • 2018-10-16 17:50:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Cudzoziemka” Marii Kuncewiczowej należy do najwybitniejszych osiągnięć prozy realizmu psychologicznego w dwudziestoleciu. Powieść charakteryzuje się przede wszystkim nowatorstwem formalnym. Autorka nie tylko wpisała problematykę książki w szerokie tło współczesnych prądów psychologicznych, zwłaszcza psychoanalizy, ale również podporządkowała im konstrukcję książki. Istotą „Cudzoziemki” jako powieści psychologicznej jest mianowicie budowanie narracji analogicznie do mechanizmów działania ludzkiej pamięci.

Achronologiczność i fragmentaryczność

Przede wszystkim narracja „Cudzoziemki” jest achronologiczna, podobnie jak działanie pamięci, którą uruchamia jakieś skojarzenie (np. widok starej fotografii czy szala babki w salonie Marty). W ten sposób opowiadana historia ulega pokawałkowaniu, a Kuncewiczowej udaje się pokazać niemożność dotarcia do absolutnej prawdy o człowieku. Prawda ta pozostaje zakryta przede wszystkim dla samego zainteresowanego. Okazuje się bowiem, że ludzka pamięć zachowuje jedynie szczątki przeszłości, które następnie scala się w jedną historię.

Oniryczność – muzyczność

Bruno Schulz zauważył w takiej metodzie pisarskiej nie tylko odwzorowanie mechanizmów pamięci,

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =