Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Józef Haller - biografia, zasługi - strona 2

.  

Wieści o ustaleniach traktatu brzeskiego z 9.02.1918 roku, zawartego pomiędzy Państwami Centralnymi a Ukrainą, były niekorzystne z punktu widzenia polskiej racji stanu, między innymi oddając Lwów w ręce władz ukraińskich. Spowodowało to bunt części sił polskich, wraz z Józefem Hallerem, którzy 15 lutego 1918 roku przebili się przez linię frontu i przeszli na stronę rosyjską. Tam Haller został mianowany generałem i zaczął formować II Korpus Polski. Jednakże pomiędzy 10 – 11.05.1918 roku jego siły zostały częściowo rozbite, częściowo zaś internowane przez Niemców w bitwie pod Kaniowem. Samemu Hallerowi udało się wydostać z pułapki, później zaś udać do Francji.

We Francji generał został z inicjatywy Komitetu Narodowego Polskiego mianowany dowódcą świeżo formowanych oddziałów polskich, tzw. „Błękitnej Armii”.  Po krótkich walkach na froncie wojsko to zostało przerzucone w kwietniu – czerwcu 1919 roku do Polski, gdzie wzięło udział w walkach z Ukraińcami. Później generał Haller uczestniczył w przejęciu przez Polskę korytarza pomorskiego (słynne „zaślubiny z Bałtykiem”) i wojnie polsko – bolszewickiej.

Po roku 1926 znajdował się w gronie przeciwników władzy Piłsudskiego, z tego też powodu został przeniesiony w stan spoczynku. Resztę dwudziestolecia spędził na działalności społecznej i charytatywnej.

W roku 1939 przedostał się do Anglii, gdzie wszedł w skład rządu londyńskiego jako minister bez teki, później zaś Ministra Oświaty. Po zakończeniu działań wojennych zdecydował się nie wracać do opanowanego przez komunistów kraju i do końca życia pozostał na emigracji. Tam też zmarł 4.06.1960 roku w Londynie.

Zobacz również

  • Akt 5 listopada - postanowienia, skutki, znaczenie

    W połowie roku 1916 Państwa Centralne zdawały sobie sprawę z tego, że ich sytuacja strategiczna pogarsza się z każdym miesiącem. Ogromne straty poniesione przez Niemców w bitwach pod Verdun i Sommą, jak również przez Austriaków w czasie ofensywy Brusiłowa powodowały, że państwa te szukały gorączkowo możliwości...

    Więcej
  • Udział Polaków w I wojnie światowej

    Zaangażowanie Polaków na frontach I wojny światowej jest jedną z najczęściej pomijanych kart naszej historii. Powodem jest zapewne fakt nieistnienia polskiej, niepodległej państwowości w okresie, w którym toczyły się walki. Takie podejście jednak powoduje, że nie uwzględnia się ani wzmożonych wysiłków polityczny...

    Więcej
  • Legiony Polskie Piłsudskiego (1914-1918) - geneza, szlak bojowy, znaczenie

    Wybuch wojny pomiędzy zaborcami był powitany z entuzjazmem przez większość polskich ugrupowań politycznych. Uważano bowiem, że walka pomiędzy Niemcami i Austro Węgrami z jednej, a Rosją carską z drugiej pozwoli na osiągnięcie celu, jakim było odzyskanie przez Polskę niepodległości. Zdawano sobie jednak sprawę, że cel ten wymaga...

    Więcej
  • Orientacja proaustriacka i prorosyjska - przedstawiciele, cele, poglądy

    Wybuch wojny europejskiej, w czasie której państwa zaborcze porzuciły wcześniejszą politykę współpracy i stanęły przeciwko sobie był przyjęty z entuzjazmem przez polskich działaczy niepodległościowych. Sytuacja taka dawała bowiem nadzieję, że zaborcy, zmuszeni do prowadzenia wojny na terenach zamieszkałych przez ludno...

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28