Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

II wojna domowa w Rzymie - przyczyny, najważniejsze postacie, przebieg, skutki

Ostatnio komentowane
pięknie
ao • 2019-11-19 18:45:43
xd
lol • 2019-11-19 16:34:49
zzz
najkow • 2019-11-19 16:12:42
hello im your papa
Your papa • 2019-11-19 12:17:09
Martyna to berbeluch
Marcel • 2019-11-18 17:22:12
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Zwycięstwa Juliusza Cezara, a zwłaszcza podbój Galii sprawiły, że stał się on najpopularniejszym obywatelem Rzymu. Jednak ta sława przysporzyła mu wielu wrogów, w tym dawnego sprzymierzeńca Pompejusza Wielkiego. Doprowadziło to, w latach 49 – 45 p.n.e., do wybuchu drugiej wojny domowej w Rzymie.

W styczniu 49 r. p.n.e. Cezar przekroczył rzekę Rubikon – stanowiącą granicę między Galią Przedalpejską i Italią, wypowiadając słynne słowa „Kości zostały rzucone" (Alea iacta est). Rozpoczął wojnę domową z Pompejuszem oraz częścią Senatu.

Pompejusz dysponował znaczną armią, lecz stacjonowała ona w Hiszpanii. Większość senatorów w panice opuściła Rzym, po stronie senatu i Pompejusza stanęli również inni namiestnicy prowincji. Ich ucieczka pozostawiła Italię praktycznie bezbronną. Pompejusz udał się do Brundizjum i stamtąd do Grecji. Juliusz Cezar mający poparcie ludu oraz arystokracji municypalnej opanował Italię i wkroczył do Rzymu.

W Rzymie tylko połowicznie uregulował stosunki i wyruszył do Hiszpanii, gdzie stacjonowała znaczna armia kierowana przez legatów Pompejusza. Przeszkodą dla Cezara był opór Massalii. W Hiszpanii napotykał na niepowodzenia, ale ostatecznie zwyciężył pod Ilerdą

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 4 =