Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Hoplici, falanga i in. - definicja, opis

Ostatnio komentowane
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
refsd
sd • 2019-09-14 10:11:39
Oskarżony o herezję i... ( brak odwagi u autora?)
hus • 2019-09-13 21:58:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wojna była wpisana w naturę funkcjonowania każdego polis – wspólnoty wojowników nie w mniejszym stopniu niż obywateli. Pojęcie pokoju między sąsiednimi państwami w zasadzie nie istniało, istniał stan prowadzenia i nieprowadzenia działań wojennych.

Wojskowość grecka – Hoplita

W epoce historycznej wojownik walczący w falandze posiadał uzbrojenie ochronne, zoptymalizowane do tego typu walki, rozwinięte na podstawie doświadczeń z niezliczonych bitew. Stanowiły je zbroja, nagolenice, zakrywający niemal całą twarz hełm z brązu oraz duża okrągła tarcza z dwoma uchwytami, blisko środka dla przedramienia i tuż przy brzegu dla dłoni, które sprawiały, że nadawała się do trzymania w jednej pozycji - frontalnie, tuż przy piersi.

Umieszczenie obu chwytów na prawo od środka powodowało, że hoplitę osłaniała tylko jej prawa strona, lewa, pozornie bezużyteczna, osłaniała sąsiada. Tarcza ta, nadająca się tylko do walki w zwartym szyku, stała się symbolem falangity, stąd jej nazwa – hoplon (broń; hopla – uzbrojenie), oraz określenie walczącego nią wojownika – Hoplity (hoplites).

Wojskowość grecka – Falanga

W falandze, uderzającej masą, sprawą najważniejszą było utrzymać szyku. W walce wymagającej

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =