Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Odkrycie jądra atomowego – doświadczenie Rutherforda

Ostatnio komentowane
Według mnie bardzo przydatne dzięki temu tekstowi mniej więcej zrozumiałam jak dział...
Emilia • 2018-07-26 20:05:25
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
mega
Zuza • 2018-06-06 17:25:41
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jądro atomowe zostało odkryte w 1911 roku przez Ernesta Rutherforda, który dwa lata wcześniej rozpoczął wraz ze swoimi współpracownikami Hansem Geigerem i Ernestem Marsdenem serię doświadczeń, polegających na przepuszczaniu wiązki cząstek alfa przez cienką złotą folię (grubości ok. 4μm) i zliczaniu ich ilości dla różnych kątów rozproszenia (φ).
 
Rys.1. Schemat aparatury użytej w doświadczeniu Rutherforda.

Wynik doświadczenia był bardzo zaskakujący, bowiem pewna część cząstek alfa odbijała się od folii lub ulegała odchyleniu o pewien kąt od pierwotnego kierunku ruchu. Zjawiska tego nie można było wyjaśnić w oparciu o obowiązujący do roku 1911 model atomu, który został zaproponowany przez J.J. Thomsona. Zgodnie z tym modelem dodatni ładunek jest równomiernie rozłożony w całej objętości atomu, a bardzo lekkie elektrony znajdują się w przypadkowych miejscach – jak rodzynki w cieście. Gdyby model Thomsona był słuszny, wówczas rozproszenie cząstek alfa nie mogłoby mieć miejsca, bowiem stosunkowo mała gęstość ładunku dodatniego nie byłaby w stanie „przeciwstawić się” ciężkim i szybkim cząstkom alfa – tak jak kartka papieru nie jest wstanie zatrzymać pocisku artyleryjskiego. Również elektrony

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 5 =