Obowiązujący obecnie kwantowy model atomu został zaproponowany w roku 1925 przez austriackiego fizyka Erwina Schrodingera. Opiera się on na podstawowych założeniach mechaniki kwantowej tj. na hipotezie Louisa de Broglie`a oraz zasadzie nieoznaczoności Wernera Heisenberga.
Model ten zakłada, że w mikroświecie nie obowiązują prawa fizyki klasycznej oraz, że wszystkie obiekty tego świata posiadają podwójną naturę - zarówno falową, jak i korpuskularną. W modelu tym niemożliwe jest dokładne określenie położenia elektronu. Jego stan w atomie opisany jest poprzez funkcję falową, która dotyczy stojącej fali materii otaczającej jądro. Kwadrat amplitudy tej funkcji jest prawdopodobieństwem znalezienia elektronu na danym obszarze wokół jądra. 
Rys. Monika Pilch
Rys. Kwantowy model atomu. a) stojąca fala materii otaczająca jądro atomu, b) rozkład prawdopodobieństwa znalezienia elektronu na danym obszarze.
Mimo, że modele atomu zaproponowane przez Bohra i Schrodingera różnią się od siebie dość znacznie, to istnieje jednak pewien związek między nimi. Okazuje się bowiem, że maksima prawdopodobieństwa występowania elektronu w danej odległości od jądra atomu występują w miejscach stacjonarnych orbit wyliczonych przez Bohra.