Naśladowanie Chrystusa

Naśladowanie Chrystusa jest zarówno pewnym ideałem, jak i praktyką dążenia za Chrystusem, które prowadzi człowieka do pełnej doskonałości, czyli do świętości. Swój początek znajduje ono w wezwaniu samego Jezusa:

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? (Mt 16,24-26, Por. Mk 8, 34-38; Łk 9, 23-27)

Naśladowanie Chrystusa jest obowiązkiem każdego chrześcijanina, który przez sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, bierzmowanie i Eucharystię) został z Nim zjednoczony.

Mówiąc o naśladowaniu Chrystusa należy wyjść od przykazania miłości, gdyż miłość Jezusa jest wzorem miłości dla wszystkich wiernych: „To jest moje przykazanie, abyście sie wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 15,12). Jezus naucza, żeby miłować również swoich nieprzyjaciół i sam to czyni, kiedy na krzyżu modli się w intencji swoich prześladowców „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.” (Łk 23,34). Jest zatem nie tylko wzorem miłości, ale również wzorem doskonałego przebaczenia.

Miłość wiąże się z wysiłkiem, poświęceniem bądź ofiarą. Stąd naśladowcami Jezusa nazywani są wszyscy męczennicy, czyli Ci, którzy cierpią i umierają za wiarę w Chrystusa. Są w stanie oddać swoje życie, gdyż całkowicie zawierzają i poddają się woli Boga Ojca, tak jak Jezus, który dokonał dzieła odkupienia świata przez swoją śmierć na krzyżu. Wierność Bogu nawet w cierpieniu jest cechą, którą powinien odznaczać się każdy chrześcijanin.

W Liście do Kolosan św. Paweł wymienia on szereg innych przymiotów, którymi powinny odznaczać się wierni Chrystusowi:

Jako więc wybrańcy Boży - święci i umiłowani - obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! Na to zaś wszystko [przyobleczcie] miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni! (Kol 3,12-15)

Naśladowanie Chrystusa powinno zatem przede wszystkim wyrażać się w moralności czynów. Jednak istnieją pewne praktyki zewnętrzne, które również swoje źródło znajdują w postępowaniu Chrystusa. Należą do nich m.in.: dobrowolne ubóstwo, asceza, celibat, regularna modlitwa.

Najlepszą szkołą naśladowania Chrystusa są żywoty świętych i błogosławionych oraz książka Tomasza á Kempisa „O naśladowaniu Chrystusa”, która została napisana w XVI wiek, ale do dziś cieszy się niesłabnącym powodzeniem.  Jest ona swoistym poradnikiem życia dla chrześcijan, popularnym zarówno wśród osób duchownych, jak i świeckich.

Polecamy również:

  • Stygmaty

    Stygmatami (z gr. stigmata – znamię, piętno wypalane na ciele niewolnika na znak przynależności do pana) nazywa się krwawiące rany na ciele człowieka, które przypominają rany zadane Chrystusowi w czasie Jego Męki. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48