Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu – bohaterowie

Bohater główny

W samej treści powieści nie pojawia się nazwisko bohatera, a imię znajdziemy zaledwie w kilu miejscach – Marcel. Nie odnajdziemy również charakterystyki jego wyglądu, a życiorys jest dość zagmatwany. Jego charakter zmienia się w różnych częściach cyklu pod wpływem określonych wydarzeń, podobnie jak poglądy na życie, na kulturę i sztukę. To co utrzymuje się przez wszystkie tomy powieści to jego nadzwyczajna wrażliwość, która podtrzymuje jego odwieczne pragnienie pozostania pisarzem - spełnia się ono na samym  końcu. Biorąc pod uwagę klasyfikację quasi-autobiograficzną dzieła oraz list Marcela Prousta do Rene Bluma możemy nieśmiało orzec, że pisarz postanowił przedstawić w powieści swoje własne, nieco zmodyfikowane i zniekształcone literacko, losy.

Rodzina bohatera

W gronie domowników głównego bohatera występuje ojciec, który jest głównie zainteresowany sprawami politycznymi oraz pogoda, raczej nie zaangażowany w życie rodzinne, matka – z którą narrator ma najlepszy kontakt i z którą jest bardzo mocno związany emocjonalnie, dziadkowie, wujostwo oraz służąca Franciszka.

Ród Guermantesów

W powieści pojawiają się poszczególni członkowie zaprzyjaźnionej rodziny bohatera, a więc:

Baron Palamed de Charlus

Księżna Oriana de Guermantes

Książę Błażej de Guermantes

Książę Gilbert de Guermantes

Księżna Maria de Guermantes-Baviere

Pani de Marsantes

Margrabia Robert de Saint-Loup – przyjaciel bohatera

Margrabina de Villeparisis – arystokratka, szkolna przyjaciółka babki głównego bohatera

Maria Antonina d'Oloron, margrabina de Cambremer

Rodzina Swann

Charles Swann – przyjaciel rodziny bohatera

Odeta de Crécy – paryska kokota, później żona Swanna

Gilberta Swann – córka Swanna i Odety, pierwsza miłość bohatera, która potem wyszła za mąć za jego przyjaciela

W powieści pojawia się również szerokie grono arystokratów, wśród których obracał się główny bohater, postacie drugo- i trzecioplanowe, spotkane przez Marcela w Balbec (m.in. jego wielka miłość Albertyna Simmonet) oraz członkowie salonu Verdurinów.

Wielu bohaterów zawdzięcza swoje cechy prawdziwym znajomym i przyjaciołom pisarza, jednak sam Proust zaprzeczał jakoby mieli oni stanowić pierwowzory dla literackich bohaterów.

Polecamy również:

  • Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu – opracowanie

    Powieść Marcela Prousta powstawała od 1909 roku – pisarz zdążył ukończyć ją na krótko przed swoją śmiercią w 1922. Jest to w zasadzie autobiograficzny cykl powieściowy Prousta składający się z siedmiu tomów. W ogólnym ujęciu można zaliczyć go do prozy psychologicznej. Więcej »

  • Marcel Proust, W poszukiwaniu straconego czasu – problematyka

    Wydaje się, że zasadniczym celem postawionym sobie przez Marcela Prousta w powieści W poszukiwaniu straconego czasu, jest pogłębione studium nad świadomością człowieka, jego jaźnią. Główny jej bohater poszukuje sensu życia, odpowiedzi na wiecznie nurtujące go pytania z powodu wielu rozczarowań jakich... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
I cóż miał rację Marek Aureliusz który chciał podbić Germanię uderzeniem przez Mor...
• 2024-07-06 19:45:33
"Treść wiersza bezpośrednio nawiązuje też do istniejących wówczas, tajnych układó...
• 2024-07-02 05:43:44
O tym, że zmienne w czasie pole elektryczne jest źródłem pola magnetycznego, napisał ...
• 2024-06-27 07:25:33
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42