Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pamiętnik z powstania warszawskiego - problematyka

Ostatnio komentowane
Elo mordo
XD • 2019-09-20 06:19:38
I dzeciaki w liceach pozniej wypisuja takie bzdury. IUS NATURALE!!! Nie zadne LEX! To sa p...
Lujiki • 2019-09-19 22:08:57
/
mari • 2019-09-19 15:47:31
bardzo fajne :)
twoja stara • 2019-09-19 12:32:42
Pal wroty
dawid • 2019-09-19 09:22:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Pamiętnik...” Mirona Białoszewskiego (pierwszy utwór prozatorski poety) to opowieść o powstaniu warszawskim widziana oczyma zwykłego człowieka – cywila.

Jak sugeruje sam tytuł, Białoszewski obiera formę „pamiętnika”, czyli prywatnego, subiektywnego zapisu zdarzeń. Tematem utworu czyni autor codzienność tych, którym przyszło podczas powstania walczyć głównie o przetrwanie. W przeciwieństwie do większości autorów odnoszących się do czasów wojny, Białoszewski nie przywiązuje zbyt dużej uwagi do przebiegu walk. Jego bohaterowie nie są żołnierzami, a sama opowieść jest zupełnie pozbawiona patosu.

Głównym bohaterem utworu jest sam narrator. Czytelnik śledzi jego losy towarzysząc mu m.in. podczas bombardowań, w trakcie poszukiwania kolejnego schronienia, podczas zdobywania wody. Dużo miejsca autor poświęca też zwykłym ludziom: sąsiadom, znajomym, współtowarzyszom niedoli.

Język utworu jest „zwykły”, prosty, a nawet pospolity. Białoszewski (lingwista) opisuje wspominane wydarzenia urywkami zdań, krótkimi frazami doskonale oddającymi atmosferę zagrożenia, działania w pośpiechu. Przytaczane dialogi – podobnie jak opisy – składają się z fragmentów, krótkich, eliptycznych zdań.

Akcja utworu

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =