Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powojenna literatura iberoamerykańska - cechy, zjawiska, twórcy

Ostatnio komentowane
rebiks
eeee • 2019-02-19 17:50:19
lol
lol • 2019-02-19 17:31:36
michałekus
pikus • 2019-02-19 10:05:43
Bardzo uczciwa i sprawiedliwa strona z której dowiedziałem się bardzo przydatnych infor...
Jack • 2019-02-18 17:08:19
nice
olofmeister • 2019-02-17 13:42:49
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Okres powojenny przynosi prawdziwy rozkwit literatury iberoamerykańskiej i jej rosnącą popularność na całym świecie. Jeżeli chodzi o Argentynę, kraj, z którym przez długi czas był związany Witold Gombrowicz, tworzy tu dwóch wielkich pisarzy: Luis Borges i Julio Cortazar.

Borges jest mistrzem małych form: opowiadań i esejów, charakteryzujących się misterną i wieloznaczną konstrukcją, która otwiera się na wielowarstwowe sensy. Jednym z najsłynniejszych opowiadań Borgesa, które zainspirowały wielu innych twórców, była „Biblioteka Babel”. Znane zbiory tekstów to „Fikcje”, „Historie prawdziwe i wymyślone”, „Spiskowcy”, „Szachy”. W swoich dziełach autor na szeroką skalę posługuje się metafikcją, ujawnia literacki charakter świata przedstawionego i prowadzi z czytelnikiem nieustanną grę, dlatego można tu mówić o wyraźnych cechach postmodernizmu.

Z kolei najsłynniejszym utworem Cortazara jest słynna „Gra w klasy”, opatrzona specjalna instrukcją autora wyjaśniającą możliwe strategie czytania. Tym samym cała powieść staje się zabawą, grą, w której odbiorca może pomijać dowolne fragmenty i otrzymywać maksimum przyjemności z lektury. Pisarz kwestionuje zatem zasadę linearyzmu i związków przyczynowo-skutkowych.

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =