Siergiej Jesienin, [Porzuciłem mój dom rodzinny...] – analiza i interpretacja

Jednym z najbardziej charakterystycznych motywów w twórczości Siergieja Jesienina była rosyjska wieś i chłopskie, ludowe życie. W ostatnich latach swojej pracy poetyckiej w katastroficznych i nostalgicznych wizjach wyrażał tęsknotę i żal za Rosją z czasów swojego dzieciństwa, taką, które bezpowrotnie przeminęła. Wyrazem tych uczuć jest m.in. wiersz rozpoczynający się od słów: Porzuciłem mój dom rodzinny:

Porzuciłem mój dom rodzinny
I błękitną Ruś porzuciłem
Trzy gwiazdeczki zapala brzezina,
Żeby smutkiem matce świeciły.

Podmiot liryczny wyznaje, że opuścił rodzinny dom (a trzeba pamiętać, że Jesieni pochodził z chłopskiej rodziny i właśnie w takich warunkach został wychowany), czego po czasie bardzo żałuje. Nazywa dawną Ruś „błękitną” – epitet ten nadaje jej wrażenia lekkości i sielskości, niebiańskości i beztroski. Takie skojarzenia przywodzi na myśl kolor błękitny.

Pomimo tego, że podmiot przebywa daleko i z różnych przyczyn nie zamierza wkrótce wracać w rodzinne strony, wspomina krajobraz takim jakim go zapamiętał i jakim chce go widzieć:

Ja nieprędko, nieprędko powrócę.
Długo śpiewać wichurom po drodze.
Wiernie strzeże błękitnej Rusi
Stary klon mój na jednej nodze.

Niezwykle wzruszające jest zakończenie wiersza, w którym podmiot całkowicie utożsamia się z ojczystym pejzażem, pragnąłby się w niego wtopić by powrócić i pozostać tam na zawsze:

Jest w nim radość, jeśli scałować
Krople deszczu z liści zielonych.
To dlatego, że moja głowa
Do starego podobna klonu.

Utwór jest pięknym, a jednocześnie bardzo smutnym obrazem przywiązania do dawnej Rusi.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 4 =
Ostatnio komentowane
dzięki
• 2022-11-28 16:21:19
ok
• 2022-11-25 15:27:39
super
• 2022-11-24 18:51:50
super, ale czemu nie ma przykładów, żeby można było zobaczyć w praktyce jak to wygl...
• 2022-11-24 09:46:41
a jak napisać dyskusje na temat opowiadania "kwiat kalafiora"?
• 2022-11-21 19:40:07