Monachomachia - interpretacja i cechy poematu heroikomicznego

Głównym celem epoki było uczyć i bawić. Nie mogło więc tych elementów zabraknąć w „Monachomachii”. W okresie oświecenia wracano w utworach do starych, zapomnianych już gatunków, jak też i tworzono nowe. „Monachomachia” jest przykładem poematu heroikomicznego, który pojawił się w literaturze tego okresu.

Dzięki swojemu stylowi mogła „Monachomachia” należycie spełnić swoją funkcję dydaktyczną: wyśmiać przywary i w krzywym zwierciadle ukazać ich skutki. Przesłaniem utworu jest bezsens wszczynania wojen z błahych powodów. Z całą pewnością to przesłanie jest uniwersalne, a jego aktualność nigdy nie straci na wartości.

Z drugiej zaś strony utwór ukazuje wady poszczególnych mnichów: pijaństwo, obżarstwo, lenistwo, głupota, ciemnota, brak kultury podczas rozmowy, trzeba zatem przyznać, że są to dość powszechne przywary. Krasicki wskazując na te negatywne cechy, skłania czytelnika do refleksji nad sobą i swoim zachowaniem.

Kompozycja „Monachomachii” jest podporządkowana zasadom charakterystycznym dla poematu heroikomicznego. Z jednej strony jest komiczna treść, z drugiej pompatyczny styl poematu heroicznego. To zderzenie śmieszności z powagą, złamanie zasady decorum, jest nieodzowne dla kompozycji gatunku.

Treść: wojna mnichów, która wybuchła pomiędzy zakonami Dominikanów i Karmelitów.

Wprawdzie początkowo miała to być dysputa na temat prawa do nauki, jednak wobec niewiedzy ojczulków i ich ciemnoty natychmiast przerodziła się w zwykłą bijatykę, gdzie argumentem stały się buty, kufle i puchary. Obie zwaśnione strony godzi ostatecznie imponujących rozmiarów puchar pełen wina.

Forma: wzniosła, pompatyczna, stylizowana na antyczne poematy heroiczne Homera. Całość jest parodią wysokiego stylu.

Narrator stylem pełnym patosu obrazuje narady wojenne mnichów. W podniosłym stylu opisuje bójkę mnichów, tak jakby przedstawiał sceny batalistyczne. W całym utworze nie brak porównań homeryckich i nawiązań do antyku np.: przywołanie bogini niezgody, Saturna czy Arystotelesa.

Cel utworu: ośmieszenie przywar ludzkich: pijaństwa, obżarstwa, lenistwa i głupoty.

Krasicki nie wyśmiewał konkretnych ludzi, lecz ich przywary, dlatego stronił od wytykania palcami Chciał wpływać na zachowanie i obyczaje całego społeczeństwa, poddawał więc krytyce ludzkie wady i złe obyczaje, czyniąc to z wielkim poetyckim kunsztem, gdyż był jednym z największych twórców swoich czasów.


Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
I cóż miał rację Marek Aureliusz który chciał podbić Germanię uderzeniem przez Mor...
• 2024-07-06 19:45:33
"Treść wiersza bezpośrednio nawiązuje też do istniejących wówczas, tajnych układó...
• 2024-07-02 05:43:44
O tym, że zmienne w czasie pole elektryczne jest źródłem pola magnetycznego, napisał ...
• 2024-06-27 07:25:33
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42