Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Monachomachia - interpretacja i cechy poematu heroikomicznego

Ostatnio komentowane
"Jezu Chry..."! Dawno już nie czytałem tak czerwonego, komuszego, wypaczonego opracowani...
Otwórz oczy • 2018-08-15 18:21:31
Według mnie bardzo przydatne dzięki temu tekstowi mniej więcej zrozumiałam jak dział...
Emilia • 2018-07-26 20:05:25
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Głównym celem epoki było uczyć i bawić. Nie mogło więc tych elementów zabraknąć w „Monachomachii”. W okresie oświecenia wracano w utworach do starych, zapomnianych już gatunków, jak też i tworzono nowe. „Monachomachia” jest przykładem poematu heroikomicznego, który pojawił się w literaturze tego okresu.

Dzięki swojemu stylowi mogła „Monachomachia” należycie spełnić swoją funkcję dydaktyczną: wyśmiać przywary i w krzywym zwierciadle ukazać ich skutki. Przesłaniem utworu jest bezsens wszczynania wojen z błahych powodów. Z całą pewnością to przesłanie jest uniwersalne, a jego aktualność nigdy nie straci na wartości.

Z drugiej zaś strony utwór ukazuje wady poszczególnych mnichów: pijaństwo, obżarstwo, lenistwo, głupota, ciemnota, brak kultury podczas rozmowy, trzeba zatem przyznać, że są to dość powszechne przywary. Krasicki wskazując na te negatywne cechy, skłania czytelnika do refleksji nad sobą i swoim zachowaniem.

Kompozycja „Monachomachii” jest podporządkowana zasadom charakterystycznym dla poematu heroikomicznego. Z jednej strony jest komiczna treść, z drugiej pompatyczny styl poematu heroicznego. To zderzenie śmieszności z powagą, złamanie zasady decorum, jest nieodzowne dla kompozycji

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =