Epitafium Rzymowi - treść wiersza

Ty, co Rzym wpośród Rzyma chcąc baczyć, pielgrzymie,
A wżdy baczyć nie możesz w samym Rzyma Rzymie, 
Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone
Teatra i kościoły, i słupy stłuczone:
To są Rzym. Widzisz, jako miasta tak możnego
I trup szczęścia poważność wypuszcza pierwszego.
To miasto, świat zwalczywszy, i siebie zwalczyło,
By nic niezwalczonego od niego nie było. 
Dziś w Rzymie zwyciężonym Rzym niezwyciężony 
(To jest ciało w swym cieniu) leży pogrzebiony. 
Wszytko się w nim zmieniło, sam trwa prócz odmiany
Tyber, z piaskiem do morza co bieży zmieszany. 
Patrz, co Fortuna broi: to się popsowało,
Co było nieruchome; trwa, co się ruchało.