Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – opracowanie

Geneza

Janusz Głowacki napisał sztukę jako dramat współczesny w dwóch aktach. Po raz pierwszy została opublikowana w „Dialogu” w 1992 roku. Jest ona bezpośrednim nawiązaniem do słynnej greckiej tragedii Sofoklesa zatytułowanej Antygona.

Stereotyp bezdomnego

Janusz Głowacki w pewnym sensie odsłania istotę stereotypu człowieka bezdomnego, a nawet próbuje uwidaczniać błędy jakie popełniamy w posługiwaniu się tym stereotypem. Współcześnie wydaje się bowiem, że ludzie pozbawieni godnych warunków materialnych do życia, tracą swoje człowieczeństwo. Stają się dla nas stałym elementem krajobrazu ulicznego, przestrzeni miejskiej, parków, ławek, śmietników. Nie poświęcamy im zbyt wiele uwagi, a wręcz unikamy kontaktu z nimi. Autor sztuki przedstawił jednak mieszkańców nowojorskiego parku jako ludzi, tylko takich, których potrzeby życiowe w większości zostały zredukowane do tych najbardziej podstawowych.  Na tym tle wyróżnia się postać Portorykanki Anity (kobiety analogicznej do antycznej Antygony), której bardzo zależy na zachowaniu godności pochówku zmarłego, co należy już do wyższych pobudek.

Uniwersalizm przesłania

Pod postaciami bohaterów z Nowego Jorku Głowacki ukrył cechy charakteru spotykane

Polecamy również:

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku - streszczenie i plan wydarzeń

    Akcja rozgrywa się w Nowym Jorku w parku zamieszkanym przez bezdomnych. Pośród pudeł i łachów zjawia się policjant. Zwraca się do publiczności wypowiadając się o bezdomnych w sposób ironiczny i pobłażliwy, pełen fałszywej tolerancji. Podkreśla, że wielu ludzi, również on bezskutecznie... Więcej »

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – bohaterowie

    Jest centralną postacią sztuki, stanowiącą bezpośrednie nawiązanie do antycznej Antygony Sofoklesa. Kobieta jest zrozpaczona ponieważ umarł jej ukochany John. Wraz z dwoma towarzyszami planuje wykraść jego ciało z miejsca, gdzie przechowywani są wszyscy zmarli bezdomni. Planuje pochować je godnie w parku,... Więcej »

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – problematyka

    Najważniejszą wartością Antygony w Nowym Jorku jest propozycja innego spojrzenia na człowieka, a mianowicie z perspektywy jego uczuć, dość zagmatwanych, których sam nie rozumie. Historia sumienia jaka zostaje zaprezentowana w przypadku Anity jest schematem, który od wieków pojawia się... Więcej »

  • Antygona w Nowym Jorku, reż. Kazimierz Kutz – streszczenie, porównanie

    Antyczna tragedia autorstwa Sofoklesa została przeniesiona do współczesnego amerykańskiego parku położonego na dolnym Manhattanie. Jest to miejsce stanowiące azyl dla bezdomnych – jak się okaże do czasu  - władze miasta będą próbowały wydalić ich z terenu parku. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 1 =
Ostatnio komentowane
hf
mmmichal • 2021-04-11 18:02:47
lol
epickitim • 2021-04-11 15:27:03
hahaha
haha • 2021-04-10 18:34:49
pozdrawiam 7 b
radek skora • 2021-04-10 11:33:47
nwm
xd • 2021-04-10 11:29:34