Wojny Franków z Saracenami (muzułmanami) - powody, skutki

Saracenami w epoce średniowiecza określano wszystkich Arabów. W późniejszym okresie nazywano tak już wszystkich wyznawców Islamu, w szczególności tych, którzy walczyli z krzyżowcami.

Na czasy rządów majordoma dynastii Merowingów – Karola, zwanego później Młotem, przypadła inwazja Arabów, którzy zaatakowali Akwitanię. Ta – pomimo wcześniejszych konfliktów, zwróciła się o pomoc do Karola Młota.

W roku 732 doszło do decydującej bitwy pod Poitiers - między arabami a siłami frankijskimi. Głównym celem tych ostatnich była próba zahamowania ekspansji arabskiej w Europie. W toku bitwy siły dowodzone przez Karola Młota, były w stanie stawić silny opór przeważającej liczebnie armii muzułmańskiej. W skutek czego arabowie ostatecznie wycofali się z pola bitwy.

Do kolejnej inwazji arabskiej doszło w roku 736. W tym roku pod Narbonne pod wodzą syna Abdula Rahmana (przewodził wcześniejszej kampanii) wylądowała armia. Karol Młot odniósł ponowne zwycięstwo. Udało mu się rozbić główne siły arabskie w Arles. Do ostatecznego załamania się inwazji doszło po wygranej dla franków bitwie nad rzeką Berre w roku 737.

Natomiast podczas rządów Karola Wielkiego, o pomoc w walce z Saracenami w roku 777 zwrócili się przeciwnicy ich panowania w Hiszpanii. Utworzyła się w tej sytuacji możliwość ingerowania w sprawy Półwyspu Iberyjskiego przez Franków.

Wojska Karola Wielkiego przeprawiły się przez Pireneje, a następnie obległy Saragossę w roku 778. Frankowie nie otrzymali jednak obiecanej pomocy od opozycji, przez co zostali oni zmuszeni do wycofania się na własne obszary.

Cała kampania zakończyła się całkowitym niepowodzeniem, ponieważ w drodze powrotnej zginął prawie cały odział w wąwozie Roncevaux. Zginął wówczas margrabia marchii bretońskiej – Roland.

W skutek niepowodzeń tej kampanii w Hiszpanii stworzyła się sytuacje, w której to separatyści akwitańscy mogli uzyskać wsparcie Arabów. W celu zapobiegnięcia takiej sytuacji Karol Wielki – w roku 781, utworzył królestwo Akwitanii. Od tej pory koronę królewską dzierżył tam jego trzyletni syn Ludwik. W praktyce oznaczało to rządy na tych obszarach wybranych przez władcę Franków – regentów.

W rezultacie najazdu saraceńskiego w roku 793, który dotknął południową część królestwa Akwitanii, władca franków podjął kolejną próbę zabezpieczenia Galii drogą okupacji pogranicza hiszpańskiego. Wojna, która wybuchła w roku 795, trwała przeszło 15 lat. Jednak tym razem zakończyła się pełnym sukcesem Karola Wielkiego – granica jego państwa sięgnęła wówczas górnego i dolnego biegu rzeki Ebro.

Polecamy również:

  • Wojny Franków z Sasami - powody, skutki

    Sasi byli ludem pochodzenia germańskiego, który osiadł w średniowieczu w Westfalii oraz Dolnej Saksonii. Lud ten wraz z Angliami oraz Jutami w V – VI w. najechał Brytanie. Na jej terenach powstały wówczas królestwa – Wessex, Sussex oraz Essex. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
Ostatnio komentowane
Tekst nie jest całkowicie prawdziwy. Do roku 1942, a przypominam, że Niemcy napadli na P...
Karol • 2021-04-19 21:37:00
Ostatecznie nie ukończył studiów, więc artykuł wprowadza w błąd.
Marta • 2021-04-19 19:23:19
ja z tego robię plakat :)
kamyq • 2021-04-19 18:17:18
ezz
wdadad • 2021-04-19 17:41:35
ez
marek • 2021-04-19 14:57:37