Księga Izajasza - streszczenie - strona 2

VI w. przed Chr. Izraelici czuli się wówczas opuszczeni przez Boga, a ich wiara chyliła się ku upadkowi. Izajasz wygłasza proroctwo, które mówi, że Bóg nie opuści swojego ludu, pociesza naród izraelski i zapowiada wyzwolenie oraz powrót do ojczyzny.

Pocieszcie, pocieszcie mój lud! mówi wasz Bóg. Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy. (Iz 40,1-2)

Jednym z głównych tematów Deutero-Izajasza jest Sługa Pański. Sługa Pański bywa utożsamiany z Cyrusem, władcą perskim, który jest „namaszczony przez Pana” (Iz 45,1) i miał być narzędziem do wyzwolenia narodu, stąd przysługuje mu tytuł Pomazańca. Chrześcijanie jednak od początku twierdzili, że te fragmenty odnoszą się do Jezusa Chrystusa. Bez wątpienia dotyczą one czasów mesjańskich, np.

Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. ( Iz 42,1)

Sługa bywa także utożsamiany z narodem wybranym: Ty, którego pochwyciłem na krańcach ziemi, powołałem cię z jej stron najdalszych i rzekłem ci: Sługą moim jesteś, wybrałem cię, a nie odrzuciłem. (Iz 41,9)

Sługa Pański jest postacią tajemniczą. Został wybrany przez Boga do swojego posłannictwa jeszcze w łonie matki, ukształtowany przez Boga i obdarzony Duchem, jest uczniem Pańskim i nauczycielem ludzi – ma ogłosić nowe Prawo religijne. Prawo to ma dotyczyć wszystkich narodów, a nie tylko Izraela. Izajasz zapowiada również prześladowania Sługi i upokorzenia. Sługa jednak wykona swoją misję, a Bóg go wynagrodzi i otrzyma wieczną chwałę. Sługa jest również tym, który będzie cierpieć za grzechy wszystkich ludzi:

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. (Iz 53,4)

Deutero-Izajasz podkreśla również, że tylko Pan (w rozumieniu Jahwe) jest prawdziwym Bogiem i potępia wszelkie przejawy bałwochwalstwa. U Izajasza Bóg jest Bogiem wszystkich narodów, a nie tylko narodu wybranego (uniwersalizm mesjański):

Zbierzcie się i wyjdźcie, przystąpcie wszyscy, wy ocaleni z narodów! Nie mają rozeznania ci, co obnoszą swe drewno rzeźbione i modły zanoszą do boga nie mogącego ich zbawić. (Iz 45,20)

Trito-Izajasz

Zdaniem wielu egzegetów ta część Księgi składa się z utworów pochodzących z różnych czasów. Rozdziały od 56-66 są nazywane Księgą Triumfu. Rozpoczyna się od zaproszenia od Boga skierowanego do wszystkich ludzi:

Niechże cudzoziemiec, który się przyłączył do Pana, nie mówi tak: "Z pewnością Pan wykluczy mnie ze swego ludu. (Iz 56,3)

Ponownie pojawia się problem bałwochwalstwa Jerozolimy i niewiernych królów oraz krytyka rytualizmu. Prawdziwa pobożność nie opiera się bowiem na zewnętrznych aktach kultu, ale przede wszystkim na aktach wewnętrznych (rozdział 58). Księga Triumfu zawiera również wiele odwołań apokaliptycznych i zapowiedź przyszłej chwały Jerozolimy. Bóg rozprawi się z grzesznikami, a Jego wierni czciciele otrzymają obiecaną nagrodę i szczęście. 

Polecamy również:

  • Księga Izajasza - opracowanie

    Księga Izajasza jest jedną z ksiąg prorockich. Samemu Izajaszowi przypisuje się pierwsze miejsce wśród proroków. Jego imię (hebr. Jeszaja) oznacza „Zbawieniem jest Jahwe”/ „Jahwe zbaw!” Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48