Kościół katolicki a aborcja

Życie ludzkie jest święte, ponieważ od samego początku domaga się <<stwórczego działania Boga>> i pozostaje na zawsze w specjalnym odniesieniu do Stwórcy, jedynego swego celu. Sam Bóg jest Panem życia, od jego początku aż do końca. Nikt, w żadnej sytuacji, nie może rościć sobie prawa do bezpośredniego niszczenia niewinnej istoty ludzkiej. (Kongregacja Nauki Wiary, instr. Donum vitae, Wstęp, 5.)

Aborcją nazywa się sztuczne przerwanie ciąży, które polega na usunięciu płodu z łona matki za pomocą metod farmakologicznych lub medycznych. Konsekwencją aborcji jest uśmiercenie płodu.

Aborcja, podobnie jak eutanazja, stanowi w nauce Kościoła katolickiego wykroczenie przeciwko piątemu przykazaniu „Nie zabijaj”, które zakazuje zabójstwa bezpośredniego i zamierzonego. Jest bowiem zamierzonym zabójstwem niewinnego człowieka. Grzech ten dotyczy zarówno samego zabójcy, jak i tych, którzy dobrowolnie współdziałają w zabójstwie. W przypadku aborcji winne są zatem wszyscy Ci, którzy formalnie współdziałają w przerwaniu ciąży, tj. zarówno lekarz (lekarze), jak i matka. Kościół nakłada automatyczną karę ekskomuniki za to przestępstwo przeciw życiu ludzkiemu.

Embrion w nauce Kościoła jest uznawany za osobę od chwili poczęcia, co oznacza, że przysługują mu wszystkie prawa, które przysługują istocie ludzkiej, w tym prawo do życia. Jest to prawo niezależne od poszczególnych jednostek, od rodziców, od społeczeństwa bądź państwa. W swoim poglądach Kościół powołuje się m.in. na fragment z Księgi Jeremiasza:

Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię (Jr 1, 5).

Kościół odrzuca i potępia wszystkie względy eugeniczne (czyli zagrożenia obciążeniami dziedzicznymi i nieuleczalną chorobą u mającego się urodzić dziecka) jako usprawiedliwienie aborcji. Złem moralnym w katolickiej nauce społecznej jest każde spowodowane przerwanie ciąży, bez względu na okoliczności.

Kościół przyjmuje jednak możliwość diagnostyki prenatalnej, jeżeli szanuje ona życie i integralność embrionu i płodu ludzkiego, czyli innymi słowy prowadzi ona do jego ochrony i leczenia, a nie do przerwania ciąży.

Za odpowiednik aborcji Kościół uznaje także niszczenie embrionów ludzkich poza organizmem matki, np. w laboratoriach.

Polecamy również:

  • Integracja seksualna - religia

    Stosunek seksualny w świetle nauki katolickiej jest nie tylko zjawiskiem czysto biologicznym, lecz także znakiem komunii duchowej między dwiema osobami. Stanowi integralną część miłości – miłości małżonków.  Kościół katolicki odrzuca bowiem możliwość seksu przedmałżeńskiego oraz... Więcej »

  • Kościół katolicki a antykoncepcja

    Antykoncepcją (gr. anti – przeciw; łac. conceptio – poczęcie) nazywa się stosowanie specjalnych metod i środków w celu niedopuszczenia do zapłodnienia komórki jajowej przez plemnik, a tym samym do zajścia w ciążę.  Więcej »

  • Eutanazja a Kościół katolicki

    Eutanazją nazywa się powszechnie przyspieszenie (eutanazja czynna) lub niezapobieganie śmierci (eutanazja bierna) w celu skrócenia cierpień chorego człowieka. Więcej »

  • Transplantacje a Kościół katolicki

    Transplantacją nazywa się przeszczepienie narządu w całości lub części, tkanki lub komórek z jednego ciała na inne (lub w obrębie jednego ciała). Więcej »

  • Kościół katolicki a klonowanie

    Klonowaniem nazywa się otrzymywanie identycznych genetycznie organizmów z pojedynczego osobnika. Jest to tzw. klonowanie reprodukcyjne. Obecnie prowadzone są także próby tzw. klonowania terapeutycznego u ludzi. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
Super przydało mi się to do zadania z Religii
• 2022-09-29 12:48:27
Dziękuję, pomogło mi w nauce :)
• 2022-09-29 12:05:27
Bardzo pomocny
• 2022-09-29 09:23:04
git
• 2022-09-27 14:46:23
Ok
• 2022-09-27 12:59:27