Apokryfy Nowego Testamentu

Apokryfami Nowego Testamentu nazywa się pisma, które nie weszły do kanonu, ale ich treść nawiązuje do wydarzeń i postaci nowotestamentalnych. Znanych jest już ponad 100 utworów tego typu. Większość powstała w okresie II-IV w. po Chr. i była przypisywana apostołom lub innym znanym postaciom biblijnym, bazując na ich popularności i autorytecie. Często apokryfy służyły rozpowszechnianiu poglądów heretyckich. Stąd właśnie w Kościele narodziła się potrzeba ustalenia kanonu ksiąg natchnionych.

Apokryfy Nowego Testamentu dzieli się na wzór Nowego Testamentu, tj. na: ewangelie apokryficzne, dzieje, listy i apokalipsy.

Do ewangelii apokryficznych zaliczają się m.in.: Protoewangelia Jakuba, Ewangelia Dzieciństwa Tomasza, Ewangelia Tomasza, Ewangelia Judasza, Ewangelia Marii Magdaleny, Ewangelia Nikodema.

Do dziejów apokryficznych zakwalifikowane zostały m.in.: Dzieje Piotra, Dzieje Jana i Dzieje Pawła.

Listy uznane za apokryficzne to: List Apostołów, listy Klemensa, 3. List do Koryntian oraz listy do Laodycejczyków.

Apokalipsami apokryficznymi określane są: Apokalipsa Piotra, Apokalipsa Tomasza i Apokalipsa Pawła.

Ewangelia Tomasza

Autor tego dzieła podaje się za apostoła Tomasza, jednak powstanie utworu datuje się na II wiek. Jest zbiorem 114 wypowiedzi (logiów), które zostały przypisane samemu Jezusowi. Przypominają one zdania znane z ewangelii synoptycznych, ale pewne elementy wskazują na gnostycki charakter dzieła np. potępienie zależności duszy od ciała. Głównym tematem jest Królestwo Boże. Przez niektórych Ewangelia Tomasza jest nazywana „piątą ewangelią”.

Ewangelia Marii Magdaleny

Przedstawia dialog Jezusa z uczniami oraz opisuje objawienie, które Maria Magdalena otrzymuje od Jezusa po śmierci, a następnie jej konflikt z Piotrem, który nie wierzy, że Chrystus ukazał się kobiecie. Podobnie jak w przypadku Ewangelii Tomasza, widoczne są wpływy gnostyckie. Datowana jest na III w. po Chr. W obecnie znanej i powszechnie tłumaczonej wersji brakuje kilku rozdziałów.

Ewangelia Judasza

Apokryf, który wzbudza współcześnie największe zainteresowanie. Powstał pomiędzy 130-170 r. po Chr., ale został odnaleziony w Egipcie dopiero w latach 70 XX wieku. Wywodzi się najprawdopodobniej z gnostyckiej sekty kainitów. Utwór ma formę dialogu między Judaszem Iskariotą, a Jezusem. Według tej Ewangelii Judasz miał wydać Jezusa na Jego własne życzenie, dzięki czemu Chrystus przez swoją ofiarę mógł zbawić świat. Judasz nie jest zatem zdrajcą, a narzędziem w rękach Boga.

Polecamy również:

  • Apokryfy Starego Testamentu

    Apokryfy Starego Testamentu należą do tzw. literatury międzytestamentalnej, gdyż powstały w ostatnich wiekach przed Chrystusem oraz na początku ery chrześcijańskiej. Nie ma pełnego wykazu tych pism. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
Ola jest fajną dziewczyną i lubi się bawić z dziećmi i jest w ogóle fajną kobietą....
• 2022-08-09 19:00:20
Rosja nadal jest państwem totalitarnym, a Polska sie nim staje.
• 2022-08-02 19:37:03
Ef. 6:12 [ 11 - 20]. 1Tes.2:13 ; 4: 8..... w tedy i dziś. Łuk.10: 16 .....
• 2022-08-01 16:36:20
To bardzo ciekawa historia godna uwagi każdego.
• 2022-07-12 15:12:25
@cotymowisz - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy eszkol...
• 2022-07-07 11:03:54