Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – streszczenie - strona 3

umiejętnie poukładać w całość, by obie strony mogły ze sobą współistnieć. Wierzył w wartość człowieka i w jego godność. Dwoma doświadczeniami, które zachwiały systemem wartości bohatera była śmierć ojca,  a następnie odkrycie zbrodni. Zobaczył w nich Hamlet zupełnie nowe oblicze natury człowieka – zadziałała degradująco na jego świat. Widzimy go jako zrezygnowanego sceptyka. Poeta zastanawia się nad tym w czym tkwi wielkość tej postaci i dochodzi do wniosku, że chodzi tu o hamletowską pasję wyburzania, jego negację. Doskonałość myślenia całą swoją osobą, wszystkimi instynktami i zmysłami.

Współczesny poeta analizuje jeszcze szaleństwo Hamleta – twierdzi, że jest ono walką wyzwalającą siłę tych, którzy są osaczeni poprzez ironię. Umożliwia ona skrajna szczerość i prawdę, jednak okazuje się ono nieskuteczne. Szaleństwo bohatera okazuje się mistyfikacją, choć tak naprawdę cała filozofia życiowa bohatera jest swego rodzaju szaleństwem.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
@ Krzyż, o co Tobie się rozchodzi?
• 2022-05-16 23:41:06
Dzięki pomogło
• 2022-05-16 19:44:12
Fajne fajnie
• 2022-05-16 19:35:14
fajne
• 2022-05-16 16:04:04
Za długie
• 2022-05-16 15:04:11