Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – streszczenie - strona 3

umiejętnie poukładać w całość, by obie strony mogły ze sobą współistnieć. Wierzył w wartość człowieka i w jego godność. Dwoma doświadczeniami, które zachwiały systemem wartości bohatera była śmierć ojca,  a następnie odkrycie zbrodni. Zobaczył w nich Hamlet zupełnie nowe oblicze natury człowieka – zadziałała degradująco na jego świat. Widzimy go jako zrezygnowanego sceptyka. Poeta zastanawia się nad tym w czym tkwi wielkość tej postaci i dochodzi do wniosku, że chodzi tu o hamletowską pasję wyburzania, jego negację. Doskonałość myślenia całą swoją osobą, wszystkimi instynktami i zmysłami.

Współczesny poeta analizuje jeszcze szaleństwo Hamleta – twierdzi, że jest ono walką wyzwalającą siłę tych, którzy są osaczeni poprzez ironię. Umożliwia ona skrajna szczerość i prawdę, jednak okazuje się ono nieskuteczne. Szaleństwo bohatera okazuje się mistyfikacją, choć tak naprawdę cała filozofia życiowa bohatera jest swego rodzaju szaleństwem.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
Ostatnio komentowane
9
kjkjkjkjk] • 2021-01-16 12:36:17
p
carlos • 2021-01-16 08:12:48
okej dzk
uga buga • 2021-01-15 10:25:25
piotr - dziękujemy za zwrócenie uwagi - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-01-15 08:15:00
bardzo fajny tekst
lucek pucek • 2021-01-14 18:40:10