Wiara - interpretacja i analiza wiersza

Czesław Miłosz „Wiara” - analiza

W cyklu Czesława Miłosza Świat - poema naiwne” wiersze „Wiara”, „Nadzieja” i „Miłość” (trzy cnoty teologiczne w chrześcijaństwie) zajmują miejsce szczególne, stanowią być może jego punkt kulminacyjny.

„Wiara” składa się z dwóch sześciowersowych strof napisanych jedenastozgłoskowcem (średniówka przeważnie występuje po piątej sylabie). Rymy pojawiające się w nim nie są regularne, charakteryzują je następujące układy: abcddc oraz abcbbc (bez rymów pomiedzy strofami).

Czesław Miłosz „Wiara” - interpretacja

Dzieło Czesława Miłosza niewątpliwie ma charakter uniwersalny, a więc jego sensu nie można ograniczać jedynie do czasu powstania wiersza, a więc wojny. Odczytywany w takim kontekście, wiersz kładzie bardzo mocny nacisk na konieczność wiary, zaufania w porządek świata – wówczas zakłócony przez militarną pożogę. Huk pocisków i odgłosy walczących armie wyraźnie kontrastują z przywołanymi przez podmiot liryczny listkiem i kroplą rosy. W nieludzkiej, strasznej, groźnej rzeczywistości najpewniej umykają one ludzkiej uwadze, lecz to właśnie dzięki nim – cieniom rzucanym przez drzewa oraz kaleczącym nogi kamieniom – człowiek zyskuje pewność, iż wszystko jest na swoim miejscu, a on sam żyje, świat nadal może fascynować swoim prostym pięknem.

Dzieło wybitnego poety można interpretować także w sposób bardziej ogólny. Właśnie taka lektura wydaje się najbardziej inspirująca Również w tym wypadku chodziłoby o swego rodzaju ufność wobec świata. Wszystkie jego elementy istnieją i nie dzieje się to bez powodu, chociaż ten może być dla człowieka zupełnie niejasny. Ucieczka w sferę marzeń i wyobraźni nie zmieniają niczego, ponieważ życie świata wciąż toczy się własnym, niezmienionym rytmem:

(...) Choćby się oczy zamknęło, marzyło,
Na świecie będzie tylko to, co było,
A liść uniosą dalej wody rzeczne (…).

Również ból (stopy ranione przez kamienie) nie powinien pozbawiać człowieka wiary – wszystko ma bowiem swoje określone miejsce, czas i znaczenie. Wiara w porządek egzystencji świata, przyrody nadaje życiu sens.

„Wiara” Czesława Miłosza dotyka problemu pewnego paradoksu, który wpisany jest w nasze życie. Człowiekowi  łatwiej jest uwierzyć w coś, co nie istnieje (świat fantazji, marzeń) niż zaakceptować rzeczywistość, przyjąć zmienne koleje losu jako jedyne właściwe. Życie toczy się na jawie, nie zaś we śnie.

Polecamy również:

  • Przypowieść o maku - interpretacja i analiza wiersza

    Tytuł „Przypowieści o maku”, wiersza wchodzącego w skład w dzieła zatytułowane „Świat - poema naiwne” (napisane w 1943 r. w Warszawie), sugeruje, że odbiorca ma do czynienia do określonym gatunkiem literackim – z parabolą (przypowieścią), a więc utworem, którego sens jest... Więcej »

  • Nadzieja - interpretacja i analiza wiersza

    „Nadzieja” Czesława Miłosza – jeden z najważniejszych utworów cyklu „Świat - poema naiwne” – składa się z trzech strof. Pierwsza liczy sześć wersów, następna cztery, ostatnia składa się z pięciu. Liczba sylab w poszczególnych linijkach jest identyczna i... Więcej »

  • Miłość - interpretacja i analiza wiersza

    Cykl wierszy „Świat. Poema naiwne”, z którego pochodzi omawiany utwór, powstał w samym środku wojennej zawieruchy, w roku 1943. Miłosz zetknął się wówczas z radykalnym złem i musiał chronić swoją wiarę w podstawowe wartości. Sam twierdził, że napisał wspomniany cykl na... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
.
• 2024-02-24 12:28:53
Dziękuję za szczegółowy wykaz wraz z opisem.
• 2024-02-23 13:00:06
okokok
• 2024-02-22 15:33:45
OK
• 2024-02-21 20:23:35
dziękuję bardzo ratujecie mnie
• 2024-02-21 19:08:12