Julia Duszyńska, Cudaczek-Wyśmiewaczek – opracowanie

Geneza

Po raz pierwszy utwór ujrzał światło dziennie w 1947 roku – jest to opowieść o małym, wiecznie uśmiechniętym skrzacie, który uwielbiał płatać figle, ale również dokuczać dzieciom. Tekst stał się tak popularny, że stworzono wiele jego tłumaczeń oraz adaptacji radiowych.

Problematyka

Główny bohater jest sympatycznym małym stworkiem, który przez swój śmiech wydaje się postacią bardzo pozytywną. Są to jednak pozory, ponieważ tak naprawdę skrzat żywi się naśmiewaniem z zachowania niegrzecznych dzieci. W rzeczywistości nakłania innych do wyrządzania szkód i krzywd i czerpie z tego powodu prawdziwą satysfakcje. Cudaczek uwielbiał dzieci, ale miał na nie bardzo zły wpływ. Na oczach czytelnika potworek przechodzi jednak ewolucję, dokonuje się w nim wewnętrzna przemiana. Gdy dorasta, dojrzewa, zaczyna rozumieć swoje niewłaściwe postępowanie i pod wpływem relacji z mrówkami, które okazały mu wdzięczność za ocalone życie, odkrywa, że będąc dobrym i życzliwym także można być szczęśliwym i „najedzonym”. W postaci Cudaczka-Wyśmiewacza podkreślona została niewłaściwość postawy, która polega na wyśmiewaniu się z innych lub nakłaniania ich do czynienia zła. Co więcej, zmiana nastawienia bohatera

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
????✨
Miluuii • 2021-05-14 07:38:31
33
33 • 2021-05-14 07:18:27
Nie opisali różnic mitologi greckiej a rzymskiej.
Uczennica • 2021-05-14 06:23:31
elo
jonatan • 2021-05-13 14:50:49
Tekst wsm fajny, ale tak dziwnie napisany, nie da się nic zrozumieć, lepiej się popraw ...
Ktos mondry • 2021-05-13 12:45:10