Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Antygona w Nowym Jorku, reż. K. Kutz – recenzja

Ostatnio komentowane
K1 DIS
Dis • 2019-12-11 22:28:49
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Antygona w Nowym Jorku Janusza Głowackiego wystawiona na deskach współczesnego teatru to antyczna tragedia w iście nowoczesnym wydaniu, które objawia się na różnych płaszczyznach tej sztuki. Warto przypomnieć, że Głowacki stworzył tekst na zamówienie Arena Stage – amerykańskiego teatru. Premiera spektaklu odbyła się 13 lutego 1993 roku w warszawskim teatrze Atheneum. Wówczas w reżyserii Izabelli Cywińskiej. Intencje autora doskonale zrozumiał również Kazimierz Kutz, który podjął się wystawienia Antygony w Nowym Jorku w 1995 roku w serii Teatru Telewizji Polskiej. W swojej adaptacji Kutz największy nacisk kładzie na przedstawienie obrazu współczesnej Ameryki, jako kraju, do którego ludzie przyjeżdżają z nadzieją, a ostatecznie lądują w beznadziejnych warunkach. Dla bohaterów sztuki Głowackiego Stany Zjednoczone były rajem, która to wizja jednak z czasem mocno podupada. W pewnym sensie można uznać, że jest to tekst opowiadający o przeobrażeniu się tj rajskiej rzeczywistości w piekło. W ten właśnie sposób Kazimierz Kutz rozkłada akcenty.

W oryginalnym tekście sztuki Janusz Głowacki nie stroni od scen brutalnych i odrażających. Tymczasem Kutz stara się miarkować narrację w tej materii

Polecamy również:

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – problematyka

    Najważniejszą wartością Antygony w Nowym Jorku jest propozycja innego spojrzenia na człowieka, a mianowicie z perspektywy jego uczuć, dość zagmatwanych, których sam nie rozumie. Historia sumienia jaka zostaje zaprezentowana w przypadku Anity jest schematem, który od wieków pojawia się... Więcej »

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – bohaterowie

    Jest centralną postacią sztuki, stanowiącą bezpośrednie nawiązanie do antycznej Antygony Sofoklesa. Kobieta jest zrozpaczona ponieważ umarł jej ukochany John. Wraz z dwoma towarzyszami planuje wykraść jego ciało z miejsca, gdzie przechowywani są wszyscy zmarli bezdomni. Planuje pochować je godnie w parku,... Więcej »

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku – opracowanie

    Janusz Głowacki napisał sztukę jako dramat współczesny w dwóch aktach. Po raz pierwszy została opublikowana w „Dialogu” w 1992 roku. Jest ona bezpośrednim nawiązaniem do słynnej greckiej tragedii Sofoklesa zatytułowanej Antygona. Więcej »

  • Janusz Głowacki, Antygona w Nowym Jorku - streszczenie i plan wydarzeń

    Akcja rozgrywa się w Nowym Jorku w parku zamieszkanym przez bezdomnych. Pośród pudeł i łachów zjawia się policjant. Zwraca się do publiczności wypowiadając się o bezdomnych w sposób ironiczny i pobłażliwy, pełen fałszywej tolerancji. Podkreśla, że wielu ludzi, również on bezskutecznie... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 3 =